“1989 மற்றும் 1990ஆம் ஆண்டுகளில் விஜய வித்தியாலயம் என அழைக்கப்படும் விஜய கல்லூரியில் இராணுவத்தின் கஜபா படைப்பிரிவைச் சேர்ந்த ஒரு பிரிவு தடுப்புக்காவல் மற்றும் சித்திரவதை முகாமொன்றை நடத்தி வந்ததாக அவர்கள் தெரிவிக்கின்றனர்.

1989ஆம் ஆண்டு முதல் 1990 ஜனவரி மாதம் வரை மாத்தளை மாவட்டத்தின் இராணுவ ஒருங்கிணைப்பு அதிகாரியாக கோட்டாபய ராஜபக்ஷ பணியாற்றியிருந்தார்.”

மேலும்

“அரச ஒடுக்குமுறைக்கு எதிராக ஒரு காலத்தில் போராடிய மக்கள் விடுதலை முன்னணி (ஜே.வி.பி), பல தசாப்தங்களாக எதிர்த்து வந்த அதே ஒடுக்குமுறை வழிமுறைகளை தற்போது பலப்படுத்தி வருவதாக நாகமுவ குற்றஞ்சாட்டினார்.”

மேலும்

“நாட்டின் பொருளாதாரத்தை இயக்கும் பெண்களைப் பாதுகாப்பதற்கு இப்போது சட்டமும், பண்பாட்டு மாற்றமும், அவற்றை நடைமுறைப்படுத்துவதற்கான உறுதியான அரசியல் விருப்பமும் அவசியமாகின்றன.

முறையான முறைப்பாடாகப் பதிவாகும் சம்பவங்கள் மிகக் குறைவு. நீதிமன்றம் வரை செல்லும் சம்பவங்கள் அதைவிடக் குறைவு. இதற்கான காரணங்கள் அனைவருக்கும் தெரிந்தவை.

வேலை இழந்துவிடுவோம் என்ற அச்சம் பெண்களிடம் காணப்படுகிறது. குறிப்பாக, வேலைவாய்ப்பு உறுதியற்ற துறைகளில் பணிபுரியும் பெண்களிடையே இந்த அச்சம் அதிகமாக உள்ளது.

மௌனமாக இருப்பது, பிரச்சினை எதுவும் இல்லை என்பதற்கான அடையாளமாகப் பலரால் தவறாகப் புரிந்துகொள்ளப்படுகிறது. ஆனால், அது அப்படியல்ல. முறைப்பாடு செய்வதற்கான வழிமுறைகள் பலவீனமாக இருக்கும்போது, சம்பள உயர்வு மற்றும் பதவி உயர்வில் செல்வாக்குச் செலுத்தக்கூடிய மேற்பார்வையாளர் ஒருவரே துன்புறுத்தலில் ஈடுபடுபவராக இருக்கும்போது, அத்தகைய நடத்தையை நிறுவனத்தின் பண்பாடு சகித்துக்கொள்ளும்போது, இழப்பதற்கு அனைத்தையும் கொண்டிருக்கும் ஒரு பெண் மௌனமாக இருப்பதே நியாயமான முடிவாகிறது.

குற்றவியல் வழக்குத் தொடர்வதில் காணப்படும் உயர்ந்த சாட்சியத் தரநிலைகளும் நீண்டகாலத் தாமதங்களும், அச்சத்துடன் வாழும் ஒரு பெண் ஊழியருக்குத் தேவைப்படும் தீர்வாக அமைவது அரிது.”

மேலும்

போதிய ஆதரவு அமைப்புகள் இல்லாத நிலையில், குறிப்பாக ஆபத்தான சூழ்நிலைகளில் உள்ள இளம் இந்திய ஆண்கள், குற்றக் கும்பல்களால் தமது குழுக்களில் இணைத்துக்கொள்ளப்படும் அபாயம் அதிகரித்து வருவதாக ஆய்வு சுட்டிக்காட்டுகிறது.

இத்தகைய கும்பல்கள் அவர்களுக்கு ‘பாதுகாப்பு மற்றும் சமூகச் சார்பு உணர்வை’ வழங்குவதாகக் காட்டிக்கொண்டாலும், அது உண்மையில் ஒரு தவறான நம்பிக்கையே.” என்றும் அறிக்கை கூறுகிறது.

மேலும்

“மத்திய வங்கியின் மதிப்பீட்டின்படி, 2024ஆம் ஆண்டில் நாட்டின் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் வடக்கு மாகாணத்தின் பங்களிப்பு 4.4 சதவீதமாகவும், கிழக்கு மாகாணத்தின் பங்களிப்பு 5.0 சதவீதமாகவும் இருந்தது.

ஆனால், நாட்டின் மொத்த சனத்தொகையில் 13.5 சதவீதமானோர் இந்த இரண்டு மாகாணங்களிலும் வாழ்கின்றனர்.

உத்தியோகபூர்வமாகக் கிடைக்கக்கூடிய மாவட்ட அடிப்படையிலான சமீபத்திய புள்ளிவிபரங்கள் 2019ஆம் ஆண்டைச் சேர்ந்தவை. அவற்றின்படி, முல்லைத்தீவில் 44.5 சதவீத மக்களும், கிளிநொச்சியில் 26.4 சதவீத மக்களும் உத்தியோகபூர்வ வறுமைக் கோட்டுக்குக் கீழ் வாழ்ந்தனர்.

நாட்டின் தேசிய வறுமை விகிதம் 14.3 சதவீதமாகவும், கொழும்பில் அது 2.3 சதவீதமாகவும் இருந்தது.

பிராந்தியங்களுக்கிடையிலான இந்த ஏற்றத்தாழ்வுகளைக் குறைப்பதற்கான இலக்கு எதையும் வரவு செலவுத் திட்ட உரை நிர்ணயிக்கவில்லை.”

மேலும்

“ஜனாதிபதி அநுர குமார திஸாநாயக்க வியாழக்கிழமை நாடாளுமன்றத்தில் சமர்ப்பித்த 2027ஆம் ஆண்டுக்கான வரவு செலவுத் திட்டத்தில், கட்டுநாயக்க, இரத்மலானை, மத்தள, சீகிரியா மற்றும் சீனக்குடா ஆகிய விமான நிலையங்கள் தொடர்பான திட்டங்களும், கொழும்பு, காலி மற்றும் திருகோணமலை துறைமுகங்கள் தொடர்பான திட்டங்களும் இடம்பெற்றுள்ளன. ஆனால், தென்னிந்தியாவுடனான வட மாகாணத்தின் இரு நேரடித் தொடர்பு மையங்களான யாழ்ப்பாணம் சர்வதேச விமான நிலையம் (பலாலி) மற்றும் காங்கேசன்துறை துறைமுகம் ஆகியவை குறித்து எவ்விதக் குறிப்பும் இல்லை.”

மேலும்

“நம்மைக் கடந்த இறைவன் மீதான நம்பிக்கையும், நமக்குள் இருக்கும் தெய்வீகத்தைத் தேடும் முயற்சியும் இணையாகச் செல்கின்றன. அவை ஒருபோதும் ஒன்றிணைய வேண்டிய அவசியமில்லை.

மனிதகுலத்தின் பரந்த உரையாடலில், நம்பிக்கையும் பகுத்தறிவுவாதமும் இதேபோன்று இணையாகப் பயணிக்கின்றன.

இரண்டு தண்டவாளங்களும் ஒன்றாகக் கலப்பதில்லை. ஒன்றை மற்றொன்று உள்வாங்கவோ அல்லது தோற்கடிக்கவோ வேண்டிய அவசியமும் இல்லை.

ஆனால், மனித நாகரிகம் தடம் புரளாமல் சீராக முன்னோக்கிப் பயணிப்பதற்கு இந்த இரண்டு தண்டவாளங்களும் அவசியமானவை.”

மேலும்

“இலங்கை வானொலியின் அந்நாளில் பிரபலமான ‘கோமாளிகள்’ நாடகத் தொடரில் “செல்லம்மணி” பாத்திரமேற்று, யாழ்ப்பாணத்தமிழ் பேசி, நடித்த சுப்புலட்சுமி காசிநாதன், தனது 84ஆவது வயதில் கனடாவின் டொராண்டோவில் காலமானார்.

இலங்கையின் தமிழ் வானொலி நாடக நடிகைகளில் முதன்மையானவர் என இலங்கைத் தமிழ்த் திரைப்பட வரலாற்று ஆய்வாளர் ஒருவர் புகழ்ந்துள்ளார்.”

மேலும்

“அவர்கள் உன்னையும் கொன்று விடுவார்கள். உன்னையும் கொன்று விடுவார்கள்!” என்று அவர் கதறினார்.

அதற்கு ராஜீவ், “எப்படியும் அவர்கள் என்னைக் கொன்று விடுவார்கள்” என்று பதிலளித்தார்.

அன்றைய மாலை, இந்திரா காந்தியின் உடல் இல்லத்தில் வைக்கப்பட்டிருந்த நிலையில், ராஜீவ் காந்தி பிரதமராகப் பதவிப் பிரமாணம் செய்துகொண்டார்.

சோனியா காந்தியின் புதிய சுயசரிதை நூலான Belonging: A Journey of Love (சொந்தம்: அன்பின் ஒரு பயணம்) நூலில் இடம்பெறும் மிகவும் நெஞ்சை உலுக்கும் பகுதிகளில் இதுவும் ஒன்று. தனிப்பட்ட வாழ்க்கையின் பேரிழப்பும் பொதுவாழ்க்கையின் அழுத்தங்களும் ஒரே நேரத்தில் எவ்வாறு ஒரு பெண்ணைச் சூழ்ந்துகொண்டன என்பதை இந்தச் சம்பவம் வெளிப்படுத்துகிறது.”

மேலும்

“இங்கு அடிப்படையான சவால் கடலிலிருந்து எவ்வாறு அதிக பொருளாதாரப் பெறுமதியை உருவாக்குவது என்பது மட்டுமல்ல. அந்தப் பொருளாதார எதிர்காலம் இறுதியில் தங்கியிருக்கும் கடல் சூழலியல் தொகுதிகள், மீன்வளம் மற்றும் கரையோரச் சமூகங்களின் வலிமையைப் பாதிக்காமல் எவ்வாறு அபிவிருத்தியை முன்னெடுப்பது என்பதே முக்கியமான கேள்வியாகும்.

இந்த வேறுபாடு முக்கியமானது. ஏனெனில், கடலில் நடைபெறும் ஏறக்குறைய எந்தவொரு நடவடிக்கையையும் ‘நீலப் பொருளாதாரம்’ என்ற சொல்லுக்குள் கொண்டுவர முடியும். ஆனால், நிலையான நீலப் பொருளாதாரம் அதைவிட உயர்ந்த தரநிலையைக் கோருகிறது. பொருளாதார அபிவிருத்தியுடன் ஆரோக்கியமான கடல் சூழலியல் தொகுதிகள், நம்பகமான விஞ்ஞான ஆய்வுகள், பயனுள்ள ஒழுங்குமுறைகள், கரையோரச் சமூகங்களின் பங்கேற்பு மற்றும் நீண்டகால அடிப்படையில் கடலின் பல்வேறு பயன்பாடுகளை நிர்வகிக்கக்கூடிய நிறுவனக் கட்டமைப்புகள் ஆகியவையும் உறுதிப்படுத்தப்பட வேண்டும்.”

மேலும்