“இந்த இனப்படுகொலை நமது நாட்டின் மீது ஏற்படுத்திய தாக்கத்தைப் பற்றி இன்றுவரை நாம் கற்றுக்கொள்ளவில்லை என்றால் – அதாவது இன அடிப்படையில் நிரந்தரமான பிளவு ஒன்றை நாட்டில் உருவாக்கியதைப் புரிந்துகொள்ளவில்லை என்றால் – எத்தனை விசாரணைகளை நடத்தினாலும் நாம் என்றென்றும் அறியாமையிலேயே இருக்க வேண்டியதுதான். நாம் ஒருபோதும் பாடம் கற்றுக்கொள்வதில்லை போலும்.”

மேலும்

“தன் சொந்த வாழ்விற்கும் ஆரோக்கியத்திற்கும் ஜனநாயகத்தை பயன்படுத்தும் ஒரு சுய-திருத்த அமைப்பே இந்த “மன்னிக்காத தன்மை” ஆகும். தேசிய மக்கள் சக்தி  அரசாங்கம் இந்த உண்மையை உணர்ந்து கொள்ள வேண்டும். ஒரு  மோசமான சட்டம் தற்காலிகமாக இயற்றப்பட்டாலும், அதை நீக்குவது மிகவும் கடினம். அது அமைப்பையே விழுங்கிவிடும். 
பயங்கரவாத தடைச் சட்டத்தின் கொடூரமான வரலாற்றிலிருந்தும், கடந்த கால அனுபவங்களிலிருந்தும் தேசிய மக்கள் சக்தி  பாடங்களைக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

இறுதியாக, அரசாங்கம் இந்த புதிய சட்ட மூலங்களில்  திருத்தங்களைச் செய்து, பொலிசாரின்  அடக்குமுறையிலிருந்து குடிமக்களின் உரிமைகளையும் சுதந்திரத்தையும் பாதுகாக்கும் புதிய விதிகளைச் சேர்க்க வேண்டும்.”

மேலும்

“1960 களின் சமூகநீதிப் போராட்டங்கள் சாதியக் கொடுமைகளின் பகிரங்க வடிவங்களை ஒழித்துக்கட்டின என்றாலும், தமிழ்ச் சமூகம் தனக்கான முழுமையான விடுதலையை அடைய இன்னும் பல படிகளைக் கடக்க வேண்டியிருக்கிறது. வெளியிலிருந்து வரும் அடக்குமுறைகளுக்கு எதிராக உரிமைக் குரல் எழுப்பும் அதே வேளையில், சமூகத்திற்குள் உறைந்துகிடக்கும் சாதியக் கட்டுப்பாடுகளையும் உள் முரண்பாடுகளையும் தைரியமாக எதிர்கொண்டு வேரறுப்பதே உண்மையான ஜனநாயக சமத்துவத்திற்கு வழிவகுக்கும். கடந்தகால எழுச்சிகளின் நினைவுகளைக் கொண்டாடுவதுடன் நின்றுவிடாமல், விளிம்புநிலை மக்களின் பொருளாதார மேம்பாடு மற்றும் சமூக சுயமரியாதையை முதன்மைப்படுத்தும் ஒரு புதிய அரசியல் கலாசாரத்தைக் கட்டியெழுப்புவதே அந்த வரலாற்றுப் போராட்டங்களுக்கும் அவற்றை வழிநடத்திய தலைவர்களுக்கும்  நாம் செலுத்தும் உண்மையான  அஞ்சலியாகும்.”

மேலும்

“போர்க்காலத்தில் யாழ்ப்பாணத்தை விட்டு வெளியேறிய அவர், நோர்வேயின் வடபகுதியில் மீன்பிடித் தொழிலில் ஈடுபட்டார். பின்னர் ஒஸ்லோவில் பல ஆண்டுகள் சமையல்காரராகப் பணியாற்றினார். தனது 60ஆவது வயதை நெருங்கியபோது, மீண்டும் இரவு நேரப் பாடசாலைக்குச் சென்று கல்வி கற்று, சமையல் தொழிலுக்கான தகுதிச் சான்றிதழைப் பெற்றுக்கொண்டார். அந்தச் சான்றிதழ் வழங்கப்பட்ட நிகழ்வில், ஒஸ்லோ நகர மண்டபத்தில் முன்வரிசையில் அமர்ந்து அவரது மகள் அதனைப் பெருமிதத்துடன் பார்த்துக்கொண்டிருந்தார்.

அந்த மகள் இன்று நோர்வேயின் போக்குவரத்து அமைச்சராகப் பதவி வகிக்கும் கம்ஸி குணரத்தினம் (Kamzy Gunaratnam).

இன்று அவர் தனது தந்தையைப் பற்றிய நெகிழ்ச்சியான பதிவொன்றை எழுதியுள்ளார்.

“அப்பாதான் எனது மிகப்பெரிய முன்மாதிரி.””

மேலும்

“உயிரியல் பன்முகத்தன்மையைப் பாதுகாப்பதும் கிராமப்புற மக்களின் வாழ்வாதாரங்களைப் பாதுகாப்பதும் ஒன்றுக்கொன்று முரணான இலக்குகளாகக் கருதப்படக்கூடாது. இவை ஒன்றுக்கொன்று துணைபுரியும் நோக்கங்களாக அணுகப்பட வேண்டும்.

இந்தியாவும் இதேபோன்ற சவால்களை எதிர்கொள்கிறது. வாழிட முகாமைத்துவம், பயிர்களைப் பாதுகாத்தல் மற்றும் மனிதர்களுக்கும் வனவிலங்குகளுக்கும் இடையிலான மோதல்களைக் குறைப்பதற்கான நடவடிக்கைகள் தொடர்பில் இரு நாடுகளும் தமது அனுபவங்களைப் பரிமாறிக்கொள்வதன் மூலம் பயனடைய முடியும்.”

மேலும்

“வண்ணத்துப்பூச்சிகள் பெருமளவில் தென்படுவது, அண்மையில் சூறாவளி அல்லது வேறு ஏதேனும் இயற்கைப் பேரிடர் ஏற்படப்போவதற்கான அறிகுறியாக இருக்கலாம் என்ற ஊகங்களும் எழுந்துள்ளன.

எனினும், வண்ணத்துப்பூச்சிகளின் இத்தகைய பாரிய இடம்பெயர்வு ஒரு பெரிய இயற்கைப் பேரிடர் ஏற்படப்போவதை முன்கூட்டியே அறிவிக்கின்றது என்பதற்கு உறுதிப்படுத்தப்பட்ட அறிவியல் ஆதாரங்கள் எதுவும் இல்லை என்று நிபுணர்கள் தெரிவிக்கின்றனர்.”

மேலும்

போராட்டத்தில் எல்லையற்ற தியாகங்களைச் செய்தவர்களும் இழப்புகளைச் சந்தித்தவர்களும் அலைவுற்றவர்களும் மக்களே. ஆனால், அதை வைத்துக் கொண்டு, எந்த விதமான கூச்சமும் குற்றவுணர்வும் இல்லாமல் பிழைப்பு நடத்துவோர் அரசியல்வாதிகளும் அவர்களுக்கு இசைவான ஊடக மற்றும் அரசியல்சார் ஆய்வாளர்கள், புத்திஜீவிகளுமே. இவர்களை நோக்கியே சாட்டையை வீசியிருக்கிறார் ஜெயராஜ்.

மேலும்

“உண்மையில், சாதி என்பது மற்ற சமூகக் கட்டமைப்புகளைப் போலவே காலப்போக்கில் வெவ்வேறு வடிவங்களை எடுக்கிறது, ஆனால் ஒடுக்குமுறை மற்றும் புறக்கணிப்பின் மூலமாகத் தொடர்ந்து நீடிக்கிறது.

 2009 ஆம் ஆண்டில்  போர் முடிவுக்கு வந்த பிந்தைய ஆண்டுகளில் சாதிய உறவுகள் இரகசியமாகத் தொடர்ந்தன, ஆனால் சமீப காலங்களில் ஆங்காங்கே வன்முறைச் சம்பவங்களும் நடந்துள்ளன. ஒடுக்கப்பட்ட சாதி கிராமங்களின் பொருளாதாரப் பற்றாக்குறையிலும், சமூக நிறுவனங்களில் காட்டப்படும் பாகுபாட்டிலும் இது மிகவும் தெளிவாகத் தெரிகிறது.”

மேலும்

“ஜே.ஆர். ஜெயவர்த்தனா ஜனாதிபதியாகவும் காமினி திஸாநாயக்க நீர்ப்பாசன அமைச்சராகவும் இருந்தபோது கொண்டுவரப்பட்ட மகாவலி திட்டத்தினுடைய (B) பி வலைய விரிவாக்க பணிகளுக்காக இப்பிரதேசத்தின் 12,000 ஏக்கர் புல்வெளிகள் மகாவலி அதிகார சபையினால் 1979ஆம் ஆண்டில்  கையகப்படுத்தப்பட்டன. இதன் காரணமாக விவசாயிகளுடைய மேய்ச்சல் தரைகளின் எல்லைகள் மட்டுப்படுத்தப்பட்டன.”

மேலும்

“இலங்கையின் 23 பிராந்திய பெருந்தோட்ட நிறுவனங்களின் (Regional Plantation Companies – RPCs) தோட்டக் குத்தகை ஒப்பந்தங்கள் 2045ஆம் ஆண்டில் காலாவதியாகின்றன. அதன் பின்னர் அந்த நிலங்களுக்கு என்ன நடக்கும் என்பது குறித்து தோட்ட நிறுவனங்களுக்கோ, அவற்றில் பணியாற்றும் ஊழியர்களுக்கோ, ஏன் அரசாங்கத்துக்குக் கூட இதுவரை தெளிவான புரிதல் இல்லை.”

மேலும்