“ஆண் மாணவர்கள் உயர்கல்வியில் இணைவதில் ஏன் ஆர்வம் காட்டுவதில்லை என்பதையும், பெண்கள் ஏன் கற்பித்தல் தொழிலையே அதிகமாகத் தெரிவுசெய்கின்றனர் என்பதையும் கொள்கை வகுப்பாளர்கள் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

சிறந்த சமூகப் பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகளையும் மேம்பட்ட பணிச்சூழலையும் உருவாக்குவதன் மூலம், கற்பித்தல் துறைக்கு வெளியேயுள்ள ஏனைய தொழில்சார் துறைகளிலும் பெண்கள் அதிகளவில் பணியாற்றுவதற்கு ஊக்கமளிக்க முடியும்.”

மேலும்

“தமிழகத்தின் மீனவர்கள் குறித்த அக்கறை நியாயமானது. சட்டவிரோத மீன்பிடி மற்றும் தனது கடல் வளங்கள் சீரழிவது குறித்த இலங்கையின் கவலையும் அதேபோன்று நியாயமானது.

ஒரு தரப்பின் கவலையைச் செல்லுபடியானதாகவும் மற்றொரு தரப்பின் கவலையைத் தடையாகவும் கருதுவது நீடித்த தீர்வை உருவாக்காது.

இறைமை குறித்த கேள்விக்குத் திரும்பத் திரும்பச் செல்வதன் மூலமும் தீர்வைக் காண முடியாது.

மாறாக, பாக்கு விரிகுடாவை இரு நாடுகளும் பகிர்ந்துகொள்ளும் ஓர் இயற்கைச் சூழலியல் அமைப்பாகக் கருதி, அதன் முகாமைத்துவத்தில் இந்தியாவும் இலங்கையும் கவனம் செலுத்த வேண்டும்.”

மேலும்

பொதுவாக ஆட்சியாளர்களைப் பற்றிய இத்தகைய மதிப்பீடுகளும் விமர்சனமும் அவசியமானவை. ஒரு ஆட்சியைச் சிறப்பாக்குபவை நியாயமான விமர்சனங்களும் காழ்ப்பில்லாத மதிப்பீடுகளுமேயாகும். இவற்றைக் காழ்ப்பும் வெறுப்பும் இல்லாமல் அரசாங்கமும் அணுக வேண்டும். எப்போதும் இனிப்பான சொற்கள்தான் வேண்டும். முதுகை யாராவது தடவிக் கொடுக்க வேண்டும் என்று கருதக் கூடாது.

மேலும்

“செம்மணி அகழ்வாய்வு தொடர்பான அறிக்கையில் இடம்பெற்றுள்ள ஆரம்பகட்ட கள மதிப்பீடுகளின்படி, அங்கு அடையாளம் காணப்பட்ட மனித எச்சங்களில் 41 சதவீதத்தினர் சிறுவர்களாகவும் 22 சதவீதத்தினர் கைக்குழந்தைகளாகவும் வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளனர். மொத்தத்தில் இது சுமார் 360 பேராகும்.

மேலே விவரிக்கப்பட்ட பல நோய்ப்பரவல்கள், குறிப்பாகத் தடுப்பூசி செலுத்தப்படாதவர்களிடையே ஏற்பட்ட பெரியம்மை, மலேரியா மற்றும் 1918ஆம் ஆண்டின் இன்ஃபுளுவென்சா பெருந்தொற்று ஆகியவை, பெருமளவில் சிறுவர்களின் உயிரைப் பறித்தன.

அத்துடன், அந்தக் காலப்பகுதி முழுவதிலும் சாதாரணமாகப் பரவியிருந்த நோய்களும் ஒவ்வோர் ஆண்டும் பல குழந்தைகளின் உயிரைப் பறித்தன.

சித்துப்பாத்தியில் புதைக்கப்பட்டவர்கள் எந்தக் காலத்தில் அடக்கம் செய்யப்பட்டார்கள் என்பதை அறிக்கை குறிப்பிடவில்லை.

அந்த மனித எச்சங்களின் காலம் நிர்ணயிக்கப்படும் வரை, யாழ்ப்பாணத்தின் வரலாற்றில் நிகழ்ந்த எந்தவொரு நோய்ப்பரவலையும் இந்தப் புதைகுழிகளுடன் தொடர்புபடுத்த முடியாது.”

மேலும்

‘”மன்னனூர் மதுரா’ எனும் புனைபெயரையும் வரித்துக் கொண்டு கவிதை இலக்கியம் படைத்துவரும் சோ.அருளானந்தம் அவர்கள் தனது சிறுவர் பாடல் தொகுப்பான ‘பூப்பூக்கும் ஓசை’ நூலுக்கு இம்முறை இலங்கை அரசின் ‘சாகித்யவிருது’ பெற்று குறிப்பாக மட்டக்களப்பு மாநிலத்திற்கும் பொதுவாகக் கிழக்கிலங்கைக்கும் பெருமை சேர்த்துள்ளார்.”

மேலும்

“மாகாண சபைத் தேர்தல்கள் தொடர்ந்து ஒத்திவைக்கப்படுவது குறித்து தமிழ் சமூகத்திடமிருந்து அதிகளவு மக்கள் அழுத்தங்களைக் காணவில்லை. பிரதான தமிழ் அரசியல் கட்சிகளும் இந்த விவகாரத்தை ஒரு முக்கிய மத்திய அரசியல் கோரிக்கையாக மாற்றத் தவறிவிட்டன.”

மேலும்

“யாழ்ப்பாணத்தின் புறநகர்ப் பகுதியில் அமைந்துள்ள செம்மணி சித்துப்பாத்தி இந்து மயானத்தில் அகழ்ந்தெடுக்கப்பட்ட 574 பேரின் எலும்புக்கூடுகளில், ஏறத்தாழ மூன்றில் இரண்டு பங்கினர் குழந்தைகளாகவோ சிறுவர்களாகவோ இருந்ததாக, அகழ்வாய்வுக்குத் தலைமை தாங்கும் தொல்லியல் ஆய்வாளர்கள் வெளியிட்ட மூன்றாவது இடைக்கால அறிக்கை தெரிவிக்கிறது.
அந்த இடம், உலகின் பிற பகுதிகளில் ஆவணப்படுத்தப்பட்டுள்ள இரகசியப் புதைகுழிகளைவிட, முறைப்படியான அடக்கச் சடங்குகளைக் கொண்ட புதைகுழிகளுடன் அதிக ஒற்றுமையைக் கொண்டிருப்பதாக அறிக்கை முடிவுசெய்கிறது. அதேவேளை, இறந்தவர்கள் எவ்வாறு அந்த இடத்தில் புதைக்கப்பட்டார்கள் என்பதைத் தங்களிடம் உள்ள ஆதாரங்களைக் கொண்டு நிறுவ முடியாது என்றும் அதன் ஆசிரியர்கள் தெரிவிக்கின்றனர்.”

மேலும்

“ஞானசார  புத்தரின் போதனைகளுக்கு எதிராக சமூகங்களுக்கு இடையில் மோதல்களைத் தூண்டிவிடும் வகையில் முன்னெடுத்த செயற்பாடுகளை  காவி உடைக்கும்  தங்களது மதத்துக்கும்  அவமதிப்பாக கருதத் தவறிய  மகாசங்கத்தினர், அவர் நீதிமன்றத்தினால் குற்றவாளியாகக் காணப்பட்டு சிறைக் கைதியாக இருக்கும் போது காவி உடையுடன்  இருக்க வேண்டும் என்று போராட்டம் நடத்துவது அவர்கள்  மத்தியிலான ஒழுக்க நியாயப் பாரம்பரியம் பற்றி முக்கியமான கேள்விகளை எழுப்புகிறது.”

மேலும்

“துணிவும்-ஓர்மமும்-மக்கள் நலன் சார்ந்த எண்ணமும் கொண்டவர்கள் பலரும் படிப்படியாகத் ‘தமிழ்த் தேசியம்’ என்ற போர்வையில் பிரபாகரனது தனிநபர் அதிகார நலன்களுக்காகத் தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளால் முன்னெடுக்கப்பட்ட ஆயுதப் போராட்டம் மற்றும் அரசியல் செயற்பாடுகளில் உள்ள தவறுகளையும் பலவீனங்களையும் அதேபோன்று புலிகளின் பெயரால் சுயலாப அரசியலை மேற்கொண்ட மிதவாத அரசியல்வாதிகளின் சுயரூபங்களையும் ஓரளவு மாற்று ஊடகங்கள் வாயிலாக வெளிக்கொணரத் தொடங்கிவிட்டனர்…”

மேலும்

“எந்த வேலையையும், எந்தச் செயலையும், அலுவலக ஒழுங்கு முறையோடும், வழக்கமான வழிகளில் காலத்தை பற்றிக் கவலைப்படாது (பொறுப்பைத் தட்டிக் கழிக்கும் வகையில்) மெதுவாகச் செய்யும் எண்ணங்கொண்டவர்களை ‘ரெட் ரேப்பிஸ்டுகள்’ என்று அழைப்பார்கள்.”

மேலும்