வெளிநாடுகளில் பணிபுரியும் இலங்கையர்கள் கடுமையான பிரச்சினைகளை எதிர்கொள்ளும் பட்சத்தில், அவர்களுக்கு இலவச சட்டப் பிரதிநிதித்துவத்தையும், அரச செலவில் நாடு திரும்புவதற்கான விமானப் பயணச்சீட்டையும் வழங்குவதற்கு வழிவகுக்கும் தனிநபர் பிரேரணைச் சட்டமூலம் ஒன்று நாடாளுமன்றத்தில் சமர்ப்பிக்கப்பட்டுள்ளது.
ஜனாதிபதி சட்டத்தரணியும் நாடாளுமன்ற உறுப்பினருமான பைசர் முஸ்தபாவினால் இந்தச் சட்டமூலம் சமர்ப்பிக்கப்பட்டுள்ளது.
இலங்கை வெளிநாட்டு வேலைவாய்ப்புப் பணியக (திருத்த) சட்டமூலம் என அழைக்கப்படும் இது, 1985 ஆம் ஆண்டின் 21 ஆம் இலக்க இலங்கை வெளிநாட்டு வேலைவாய்ப்புப் பணியகச் சட்டத்தில் புதிய 48A பிரிவைச் சேர்க்க முன்மொழிகிறது.
தற்போது வெளிநாடுகளில் சிக்கல்களை எதிர்கொள்ளும் இலங்கைத் தொழிலாளர்களுக்கு அரசாங்கம் தனது விருப்பத்தின் அடிப்படையில், ஒவ்வொரு சந்தர்ப்பத்தையும் தனித்தனியாகப் பரிசீலித்தே உதவிகளை வழங்கி வருகிறது. ஆனால், இந்தச் சட்டமூலம் நிறைவேற்றப்பட்டால், தமது நெருக்கடி நிலை உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ள பதிவு செய்யப்பட்ட ஒவ்வொரு தொழிலாளிக்கும் உதவி வழங்குவது அரசாங்கத்தின் சட்டபூர்வமான கடமையாக மாறும்.
இதன்படி, தொழிலாளர்கள் பணிபுரியும் நாட்டில் சட்டத்தரணியாகப் பணியாற்றுவதற்குத் தகுதியுடைய வழக்கறிஞர்களை அரசாங்கம் நியமித்து, அவர்களுக்கான சட்டச் செலவுகளையும் ஏற்க வேண்டும்.
அத்துடன், பொருளாதார வகுப்பில் விமானப் பயணச்சீட்டு, இடைநிலைப் பயண ஏற்பாடுகள் மற்றும் அவசர மருத்துவ அனுமதி உள்ளிட்ட ஏற்பாடுகளுடன் சம்பந்தப்பட்ட தொழிலாளியை மீண்டும் இலங்கைக்கு அழைத்து வருவதும் அரசாங்கத்தின் பொறுப்பாகும்.
நான்கு வகையான சூழ்நிலைகளில் உள்ள தொழிலாளர்கள் இந்த உதவியைப் பெறுவதற்குத் தகுதியுடையவர்களாக இருப்பார்கள்.
- ஒப்பந்தப்படி வழங்கப்பட வேண்டிய சம்பளம் தொடர்ந்து மூன்று மாதங்களாக வழங்கப்படாமல் இருப்பது.
- உடல் ரீதியான, உளவியல் ரீதியான அல்லது பாலியல் ரீதியான துன்புறுத்தல்கள் இடம்பெற்றமைக்கான ஆவணப்பூர்வமான ஆதாரங்கள் இருப்பது.
- வேலை ஒப்பந்தம் முன்கூட்டியே அல்லது சட்டவிரோதமான முறையில் முடிவுக்குக் கொண்டுவரப்படுவது.
- தொழிலாளர்கள் பணிபுரியும் நாட்டில் ஆயுத மோதல், கடுமையான அரசியல் அமைதியின்மை அல்லது இயற்கை அனர்த்தம் ஏற்படுவது.
மேலும், வெளிநாட்டு வேலைவாய்ப்புக்காகப் பதிவு செய்யப்படும் அனைத்து தொழிலாளர்களுக்கும் வெளிநாடு செல்வதற்கு முன்னரான பயிற்சியை இந்தச் சட்டமூலம் கட்டாயமாக்குகிறது.
ஒவ்வொரு தொழிலாளியும் செல்லவிருக்கும் நாட்டின் சட்டச் சூழலுக்கு ஏற்ப இந்தப் பயிற்சிகள் வடிவமைக்கப்பட வேண்டும். கலாசாரப் புரிதல், அந்தந்த நாடுகளின் இணையவழிக் குற்றச் சட்டங்கள், சமூக ஊடகப் பயன்பாடு தொடர்பான விதிமுறைகள் ஆகியவையும் பயிற்சியில் உள்ளடக்கப்பட வேண்டும்.
இந்த உதவிகளுக்கான விண்ணப்பங்களைப் பரிசீலித்து முடிவெடுப்பதற்கான குழுவொன்றை நியமிக்கவும், அதற்கான ஒழுங்குவிதிகளை உருவாக்கவும் அமைச்சருக்கு அதிகாரம் வழங்கப்படும்.
அனோஜன் சிவராசாவின் வழக்கைத் தொடர்ந்து கொண்டுவரப்பட்ட சட்டமூலம்:
கல்முனையைச் சேர்ந்த தமிழ் தொழிலாளியான அனோஜன் சிவராசாவின் வழக்கில் சட்டத்தரணிகள் குழுவொன்றில் பங்கேற்ற சில வாரங்களுக்குப் பின்னரே முஸ்தபா இந்தச் சட்டமூலத்தைச் சமர்ப்பித்துள்ளார்.
இறைத்தூதர் முஹம்மது நபி தொடர்பாக முகநூலில் வெளியிட்ட கருத்தொன்றின் காரணமாக, சவூதி அரேபியாவின் இணையவழிக் குற்றத் தடுப்புச் சட்டத்தின் கீழ் அனோஜன் குற்றவாளியாக அறிவிக்கப்பட்டார். அவருக்கு ஐந்து ஆண்டுகள் சிறைத்தண்டனை விதித்து அந்நாட்டு நீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்திருந்தது.
எனினும், செப்டெம்பர் மாதம் நடைபெற்ற மேன்முறையீட்டின்போது அந்தத் தண்டனை மரண தண்டனையாக அதிகரிக்கப்பட்டது.
மரண தண்டனைத் தீர்ப்பு வழங்கப்படும் வரையில் அனோஜனின் குடும்பத்தினரே அவரது சட்டப் பாதுகாப்புக்கான செலவுகளை ஏற்றிருந்தனர். அதன் பின்னர், இந்தச் செலவுகளை அரசாங்கம் பொறுப்பேற்கும் என அறிவிக்கப்பட்டது.
இந்நிலையில், ஒக்டோபர் மாதம் சவூதி அரேபிய உச்ச நீதிமன்றம் மரண தண்டனைத் தீர்ப்பை ரத்துச் செய்தது.
இந்தச் சட்டமூலம் நிறைவேற்றப்பட்டால், 1985 ஆம் ஆண்டின் சட்டத்தின் கீழ் உள்ளடக்கப்படும் தனியார் நிறுவனங்கள் மற்றும் அரச கூட்டுத்தாபனங்களில் பணிபுரியும் இலங்கையர்களுக்கான சட்டப் பாதுகாப்பு விரிவுபடுத்தப்படும்.
அதேவேளை, இது அரசாங்கத்தின் நிதிச் செலவுகளையும் நிர்வாகப் பொறுப்புகளையும் அதிகரிக்கும். இதற்கான செலவு எவ்வளவு என்பது தொடர்பில் இதுவரை எந்த மதிப்பீடும் வெளியிடப்படவில்லை.
வெளிநாடுகளுக்குச் செல்லும் இலங்கையர்களின் எண்ணிக்கை:
இந்தச் சட்டமூலம் பெருமளவிலான மக்களைப் பாதிக்கக்கூடியதாகும்.
2025 ஆம் ஆண்டில் 310,915 இலங்கையர்கள் வெளிநாட்டு வேலைவாய்ப்புக்காக நாட்டைவிட்டு வெளியேறியுள்ளனர். இவர்களில் 190,609 பேர் ஆண்கள்; 120,036 பேர் பெண்கள் என வெளிவிவகார மற்றும் வெளிநாட்டு வேலைவாய்ப்புப் பிரதி அமைச்சர் அருண் ஹேமச்சந்திர தெரிவித்துள்ளார்.
இதற்கு முந்தைய ஆண்டான 2024 இல், 314,672 பேர் வெளிநாட்டு வேலைவாய்ப்புக்காக வெளியேறியிருந்தனர். இது அதுவரை பதிவான மிக அதிகமான எண்ணிக்கையாகும்.
தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டத்தின் கீழ் வெளியிடப்பட்ட பணியகத் தரவுகளின்படி, 2020 முதல் 2025 வரையான காலப்பகுதியில் 1,410,995 பேர் வெளிநாட்டு வேலைவாய்ப்புப் பணியகத்தின் ஊடாக வெளிநாடுகளுக்குச் சென்றுள்ளனர்.
இவர்களில் பெரும்பாலானோர் குவைத், கட்டார், சவூதி அரேபியா மற்றும் ஐக்கிய அரபு இராச்சியம் ஆகிய நாடுகளுக்குச் சென்றுள்ளனர்.
இந்தத் தொழிலாளர்கள் தமது குடும்பங்களுக்கு அனுப்பும் பணம் இலங்கையின் வெளிநாட்டு நிதி வருவாயில் முக்கிய இடத்தைப் பெற்றுள்ளது.
இலங்கை மத்திய வங்கியின் தரவுகளின்படி, 2025 ஆம் ஆண்டில் வெளிநாட்டுப் பணியாளர் பண அனுப்புகைகள் (Remittances) வரலாறு காணாத வகையில் 8.08 பில்லியன் அமெரிக்க டொலர்களை எட்டியுள்ளன. இது முந்தைய ஆண்டைவிட 22.8 சதவீத அதிகரிப்பாகும்.
இது சுற்றுலாத்துறை மூலம் இலங்கை ஈட்டிய 3.2 பில்லியன் டொலர் வருமானத்தைவிட சுமார் இரண்டரை மடங்கு அதிகமாகும்.
2022 ஆம் ஆண்டு இலங்கை கடுமையான பொருளாதார வீழ்ச்சியைச் சந்தித்தபோது, வெளிநாட்டுப் பணியாளர் பண அனுப்புகைகள் 3.78 பில்லியன் டொலர்களாகக் குறைந்திருந்தன.
மேற்கு ஆசியாவில் பணிபுரியும் இலங்கையர்கள்:
இலங்கையின் வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர் படையில் பெரும்பாலானோர் ஒரே பிராந்தியத்தில் பணிபுரிகின்றனர்.
வெளிவிவகார அமைச்சு மற்றும் வெளிநாட்டு வேலைவாய்ப்புப் பணியகம் மார்ச் மாதம் வெளியிட்ட தரவுகளின்படி, மேற்கு ஆசியாவில் பணிபுரியும் இலங்கையர்களின் எண்ணிக்கை 1,014,437 முதல் 1,050,609 வரை உள்ளது.
சர்வதேச தொழிலாளர் அமைப்பு (ILO) மேற்கோள் காட்டிய பணியகத் தரவுகளின்படி, இந்த ஆண்டு வெளிநாட்டு வேலைவாய்ப்புக்காகப் பதிவு செய்தவர்களில் 73 சதவீதத்திற்கும் அதிகமானோர் மத்திய கிழக்கு நாடுகளுக்குச் செல்லவிருந்தனர்.
2021 முதல் 2025 ஜூலை வரையான காலப்பகுதியில், 366,918 பேர் வீட்டுப் பணியாளர்களாக வெளிநாடுகளுக்குச் சென்றுள்ளனர். இவர்களில் பெரும்பாலானோர் குவைத் மற்றும் சவூதி அரேபியா ஆகிய நாடுகளுக்குச் சென்றுள்ளனர்.
வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்கள் எதிர்கொள்ளும் ஆபத்துகள்:
வெளிநாட்டு வேலைவாய்ப்புப் பணியகத்தின் சொந்தத் தரவுகளே வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்கள் எதிர்கொள்ளும் ஆபத்துகளை வெளிப்படுத்துகின்றன.
2022 ஆம் ஆண்டில் மட்டும் வெளிநாடுகளில் குறைந்தது 507 இலங்கைப் புலம்பெயர் தொழிலாளர்கள் உயிரிழந்துள்ளனர்.
இவர்களில்:
- 389 பேர் இயற்கையான காரணங்களால் உயிரிழந்தனர்.
- 36 பேர் வீதி விபத்துகளில் உயிரிழந்தனர்.
- 30 பேர் தற்கொலை செய்துகொண்டனர்.
- 29 பேர் ஏனைய விபத்துகளில் உயிரிழந்தனர்.
- 20 பேர் கொவிட்-19 தொற்றினால் உயிரிழந்தனர்.
- மூவர் கொலை செய்யப்பட்டனர்.
அதே ஆண்டில், உயிரிழந்த பதிவு செய்யப்பட்ட தொழிலாளர்களின் குடும்பங்களிடமிருந்து மரண இழப்பீடு கோரி 124 விண்ணப்பங்கள் கிடைத்தன. அவற்றில் 109 விண்ணப்பங்களுக்கான இழப்பீடு வழங்கப்பட்டது.
2021 முதல் 2025 ஜூலை 11 வரையான காலப்பகுதியில், வீட்டுப் பணியாளர்களை மீண்டும் இலங்கைக்கு அழைத்துவரக் கோரி 11,000 இற்கும் அதிகமான கோரிக்கைகளைப் பணியகம் பெற்றுள்ளது.
இவற்றில் 4,500 இற்கும் அதிகமானவை குவைத்திலிருந்தும், 4,000 இற்கும் அதிகமானவை சவூதி அரேபியாவிலிருந்தும் கிடைத்துள்ளன.
இதே காலப்பகுதியில், குவைத்திலிருந்து 1,002 வீட்டுப் பணியாளர்களும், சவூதி அரேபியாவிலிருந்து 1,052 வீட்டுப் பணியாளர்களும் மட்டுமே இலங்கைக்கு அழைத்து வரப்பட்டுள்ளனர்.
இந்த இரு நாடுகளிலிருந்தும் கிடைத்த கோரிக்கைகளுடன் ஒப்பிடுகையில், நான்கு கோரிக்கைகளுக்கு ஒன்றுக்கும் குறைவான எண்ணிக்கையிலான தொழிலாளர்களே மீண்டும் நாட்டுக்கு அழைத்து வரப்பட்டுள்ளனர்.
ஏனைய தொழிலாளர்களுக்கு என்ன நடந்தது என்பது தொடர்பான விவரங்கள் பணியகத்தின் தரவுகளில் இடம்பெறவில்லை.
2025 ஆம் ஆண்டில் பொதுமக்களிடமிருந்து 4,822 முறைப்பாடுகள் கிடைத்ததாக பிரதி அமைச்சர் ஹேமச்சந்திர ஜனவரி மாதம் தெரிவித்திருந்தார்.
இவற்றில் 2,914 முறைப்பாடுகள் விசாரணைகள் மூலம் தீர்க்கப்பட்டன. 772 வழக்குகள் நீதிமன்றத்தில் தாக்கல் செய்யப்பட்டன. தொழிலாளர்கள் சார்பில் 380 மில்லியன் ரூபா மீட்கப்பட்டது. மேலும், 15 வெளிநாட்டு வேலைவாய்ப்பு முகவர் நிறுவனங்களின் உரிமங்கள் ரத்துச் செய்யப்பட்டன.
வளைகுடா நாடுகளில் பாதுகாப்பு இல்லங்கள்:
துன்புறுத்தலுக்கு உள்ளாகும் தொழிலாளர்கள் தமது வேலை வழங்குநர்களிடமிருந்து தப்பிச் செல்லும்போது அவர்களுக்கு உதவுவதற்காக வளைகுடா நாடுகளில் ஆறு பாதுகாப்பு இல்லங்களை வெளிநாட்டு வேலைவாய்ப்புப் பணியகம் நடத்தி வருகிறது.
அமெரிக்க இராஜாங்கத் திணைக்களத்தின் 2026 ஆம் ஆண்டுக்கான ஆட்கடத்தல் தொடர்பான அறிக்கையின்படி, அண்மைய அறிக்கையிடல் காலப்பகுதியில் 1,080 தொழிலாளர்களுக்கு இந்தப் பணியகம் உதவியுள்ளது. முந்தைய ஆண்டில் இந்த எண்ணிக்கை 871 ஆக இருந்தது.
இந்தப் பாதுகாப்பு இல்லங்கள் மற்றும் அவற்றுடன் தொடர்புடைய உதவிகளுக்காகப் பணியகம் 3.3 மில்லியன் ரூபாவை, அதாவது சுமார் 10,556 அமெரிக்க டொலர்களை ஒதுக்கியிருந்ததாக அந்த அறிக்கை குறிப்பிட்டுள்ளது.
தேவைப்படும் சந்தர்ப்பங்களில் மொழிபெயர்ப்பு உள்ளிட்ட சட்ட உதவிகளையும் பணியகம் வழங்கியதாக அறிக்கை தெரிவிக்கிறது. எனினும், புலம்பெயர் தொழிலாளர்கள் போதுமான சட்ட உதவிகள் கிடைப்பதில்லை என முறைப்பாடு செய்துள்ளதாகவும் அதில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
பணியகத்தின் பெரும்பாலான நலன்புரிச் செலவுகள், தொழிலாளர்களுக்குப் பாதிப்பு ஏற்பட்ட பின்னரே அவர்களையோ அல்லது அவர்களது குடும்பங்களையோ சென்றடைகின்றன.
2025 ஜனவரி முதல் நவம்பர் வரையான காலப்பகுதியில், வெளிநாடுகளில் உயிரிழந்த மற்றும் நோய்வாய்ப்பட்ட தொழிலாளர்களுக்கான இழப்பீடுகள் உள்ளிட்ட உதவிகளுக்காக 326,246 புலம்பெயர் தொழிலாளர்களை உள்ளடக்கிய வகையில் 964.3 மில்லியன் ரூபா வழங்கப்பட்டுள்ளது.
அதேவேளை, வெளிநாட்டு வேலைவாய்ப்புக்காகப் புறப்பட்ட 318,209 தொழிலாளர்களுக்கான காப்புறுதிக்காக 397 மில்லியன் ரூபா செலவிடப்பட்டுள்ளது.
கடந்த ஆண்டு பதிவு செய்யப்பட்ட தொழிலாளர்கள் வெளிநாடுகளில் உயிரிழக்கும் பட்சத்தில், அவர்களது குடும்பங்களுக்கு வழங்கப்படும் மரண இழப்பீட்டுத் தொகையை 2 மில்லியன் ரூபாவாகவும் பணியகம் அதிகரித்திருந்தது.
வெளிநாட்டுப் பயணத்திற்கு முன்னரான பயிற்சியின் முக்கியத்துவம்:
இந்தச் சட்டமூலத்தில் முன்மொழியப்பட்டுள்ள வெளிநாட்டுப் பயணத்திற்கு முன்னரான பயிற்சிக் கட்டாயம், அனோஜன் எதிர்கொண்ட குற்றச்சாட்டுடன் நேரடியாகத் தொடர்புபட்டுள்ளது.
தற்போதுள்ள பயிற்சி விதிமுறைகள்கூட முறையாக நடைமுறைப்படுத்தப்படுவதில்லை என்பதை நாடாளுமன்ற விசாரணையொன்றும் வெளிப்படுத்தியுள்ளது.
2025 பெப்ரவரியில் அரசாங்கப் பொதுத் தொழில்முயற்சிகள் பற்றிய குழுவிடம் (COPE) சமர்ப்பிக்கப்பட்ட தகவல்களின்படி, முதன்முறையாக வெளிநாடுகளுக்குச் சென்ற 28,165 வீட்டுப் பணியாளர்கள் கட்டாய வதிவிடப் பயிற்சியைப் பெறாமலேயே நாட்டைவிட்டு வெளியேறியுள்ளனர்.
மேலும், 2023 மே மாதம் முதல் 2024 ஜூன் மாதம் வரையான காலப்பகுதியில், 683 வயதுக்குக் குறைந்த தொழிலாளர்கள் வீட்டுப் பணிகளுக்காக வெளிநாடுகளுக்கு அனுப்பப்பட்டுள்ளதாகவும் அந்தக் குழுவிடம் தெரிவிக்கப்பட்டிருந்தது.
மத்திய கிழக்கு போர்: தற்போதைய முறைக்கான சோதனை:
இந்த ஆண்டு மத்திய கிழக்கில் ஏற்பட்ட போர் நிலைமை, தற்போதைய உதவி வழங்கும் முறைக்கு ஒரு சோதனையாக அமைந்தது.
மார்ச் 25 ஆம் திகதி வரையில், அந்தப் பிராந்தியத்தில் வசிக்கும் ஒரு மில்லியனுக்கும் அதிகமான இலங்கையர்களில் 200 முதல் 250 பேர் மட்டுமே தம்மை மீண்டும் இலங்கைக்கு அழைத்து வருமாறு உத்தியோகபூர்வமாகக் கோரிக்கை விடுத்திருந்ததாக அதிகாரிகள் தெரிவித்தனர்.
இவர்களில் 178 பேர் குவைத்தில் இருந்தனர். அங்கு ஆளில்லா விமானத் தாக்குதலொன்று விமான நிலையத்தைத் தாக்கியிருந்தது.
குவைத், பஹ்ரைன் மற்றும் ஈரான் ஆகிய நாடுகளின் வான்வெளிகள் மூடப்பட்டிருந்ததுடன், விமானப் பயணக் கட்டணங்களும் கடுமையாக அதிகரித்திருந்தன.
எனினும், பல தொழிலாளர்கள் தமது வேலைகளை இழந்துவிடுவோம் என்ற அச்சத்தில் நாடு திரும்பாமல் அங்கேயே தங்கியிருந்தனர். அவர்களில் பலர் வெளிநாட்டு வேலைவாய்ப்பைப் பெறுவதற்காக வங்கிகளில் கடன் பெற்றிருந்தனர்.
அந்தச் சந்தர்ப்பத்தில், மானிய விலையில் விமானப் பயணச்சீட்டுகளை வழங்குவது தொடர்பாக வெளிவிவகார அமைச்சின் பொதுமக்கள் இராஜதந்திரப் பிரிவின் பணிப்பாளர் நாயகம் துஷார ரொட்ரிகோவிடம் கேள்வி எழுப்பப்பட்டது.
அதற்குப் பதிலளித்த அவர், அரச நிதி சம்பந்தப்பட்ட விடயம் என்பதால் இதனை மிகவும் கவனமாகப் பரிசீலிக்க வேண்டும் எனத் தெரிவித்திருந்தார்.
ஆனால், தற்போது முன்மொழியப்பட்டுள்ள சட்டமூலம் நிறைவேற்றப்பட்டால், தொழிலாளர்கள் பணிபுரியும் நாட்டில் ஆயுத மோதல் ஏற்படும் பட்சத்தில், பதிவு செய்யப்பட்ட தொழிலாளர்களுக்கு அரச செலவில் விமானப் பயணச்சீட்டு வழங்குவது சட்டபூர்வமான உரிமையாக மாறும்.
இவ்வாறான உதவிகளைச் சட்டத்தின் மூலம் வழங்கும் நாடுகளில் பிலிப்பைன்ஸும் ஒன்றாகும்.
அந்த நாட்டின் வெளிநாட்டு ஊழியர் நலன்புரி நிர்வாக அமைப்பின் (Overseas Workers Welfare Administration) தகவல்களின்படி, மார்ச் மாதம் முதல் மத்திய கிழக்கிலிருந்து சுமார் 11,000 தொழிலாளர்களையும் அவர்களது குடும்ப உறுப்பினர்களையும் பிலிப்பைன்ஸ் மீண்டும் நாட்டுக்கு அழைத்து வந்துள்ளது.
தற்போதைய இலங்கைச் சட்டங்கள் என்ன கூறுகின்றன?
இவ்வாறான உதவிகளை வழங்குவதற்கு வெளிநாட்டு வேலைவாய்ப்புப் பணியகத்திற்கு ஏற்கெனவே இலங்கைச் சட்டத்தில் அனுமதி உள்ளது.
1985 ஆம் ஆண்டின் சட்டத்தின்படி, இலங்கைக்கு வெளியே பணிபுரியும் இலங்கையர்களுக்கும் அவர்களது குடும்பங்களுக்கும் உதவி வழங்குவதற்காக ஏற்படும் அனைத்துச் செலவுகளையும் பணியகத்தின் தொழிலாளர் நலன்புரி நிதியிலிருந்து செலுத்த முடியும்.
அத்துடன், வெளிநாடுகளில் பணியகத்தைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் அதிகாரிகள், தொழிலாளர்களுக்கும் அவர்களது வேலை வழங்குநர்களுக்கும் இடையிலான பிரச்சினைகளைத் தீர்ப்பதற்குப் பொறுப்புடையவர்களாகவும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளனர்.
2008 ஆம் ஆண்டின் தேசிய தொழிலாளர் புலம்பெயர்வுக் கொள்கையும், தொழிலாளர்களை மீண்டும் நாட்டுக்கு அழைத்து வருவது அரசாங்கத்தின் பொறுப்பு எனக் குறிப்பிடுகிறது.
எனினும், இந்தச் சட்டங்களிலோ கொள்கையிலோ வெளிநாடுகளில் சிக்கல்களை எதிர்கொள்ளும் தொழிலாளர்களுக்கு சட்டத்தரணியையோ விமானப் பயணச்சீட்டையோ கோருவதற்கான சட்டபூர்வ உரிமை வழங்கப்படவில்லை.
பிலிப்பைன்ஸ் வழங்கும் சட்டப் பாதுகாப்பு:
1995 ஆம் ஆண்டிலேயே பிலிப்பைன்ஸ் தனது சட்டத்தில் இத்தகைய உரிமையை உள்ளடக்கியிருந்தது.
அந்த நாட்டின் புலம்பெயர் தொழிலாளர் சட்டத்தின் மூலம், வெளிநாடுகளில் குற்றச்சாட்டுகளை எதிர்கொள்ளும் பிலிப்பைன்ஸ் தொழிலாளர்களுக்காக வெளிநாட்டு சட்டத்தரணிகளை நியமிப்பதற்கான சட்ட உதவி நிதியம் உருவாக்கப்பட்டது.
இந்த நிதியிலிருந்து பிணைத் தொகை, நீதிமன்றக் கட்டணங்கள் மற்றும் ஏனைய வழக்குச் செலவுகளும் வழங்கப்படுகின்றன.
பிலிப்பைன்ஸ் வெளிவிவகாரத் திணைக்களத்தின் தகவல்களின்படி, 2015 ஆம் ஆண்டில் இந்த நிதியத்திற்காக 148.95 மில்லியன் பிலிப்பைன்ஸ் பெசோக்கள் ஒதுக்கப்பட்டிருந்தன. இதன் மூலம் 839 தொழிலாளர்களுக்கு உதவி வழங்கப்பட்டது.
2010 ஆம் ஆண்டில் மேற்கொள்ளப்பட்ட சட்டத் திருத்தத்தின் மூலம், போர், தொற்றுநோய் மற்றும் இயற்கை அனர்த்தங்கள் ஏற்படும் சந்தர்ப்பங்களில் தொழிலாளர்களை மீண்டும் நாட்டுக்கு அழைத்து வருவது அந்த நாட்டு நலன்புரி அமைப்பின் கட்டாயப் பொறுப்பாக்கப்பட்டது.
மேலும், 2021 ஆம் ஆண்டில் கொண்டுவரப்பட்ட புதிய சட்டம், சட்ட உதவி, மருத்துவ உதவி, நிதி உதவி மற்றும் மீளழைத்து வருதல் ஆகியவற்றுக்கான மேலதிக நிதியத்தையும் உருவாக்கியது.
வளைகுடா நாடுகளுக்கும் இந்தச் சட்டமூலம் நன்மையளிக்குமா?
வளைகுடா நாடுகளின் அரசாங்கங்களுக்கும் இந்தச் சட்டமூலம் சில நன்மைகளை ஏற்படுத்தக்கூடும்.
துன்புறுத்தலுக்கு உள்ளாகி வேலை வழங்குநர்களிடமிருந்து தப்பிச் செல்லும் வீட்டுப் பணியாளர்கள், பல சந்தர்ப்பங்களில் தங்களது சட்டபூர்வமான குடியிருப்பு அந்தஸ்தை இழக்கின்றனர்.
குவைத்தில் 2021 ஆம் ஆண்டில் குடியிருப்பு விதிமுறைகளை மீறியதாகப் பதிவுசெய்யப்பட்ட 151,690 பேரில், வீட்டுப் பணியாளர்கள் ஏறத்தாழ பாதிப் பேர் என அந்நாட்டு அதிகாரிகள் தெரிவித்திருந்தனர்.
பஹ்ரைனில், வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்களை மீண்டும் அவர்களது நாடுகளுக்கு அனுப்புவதற்கான செலவைத் தொழிலாளர் சந்தை ஒழுங்குமுறை ஆணையம் ஏற்க வேண்டும் என்ற நாடாளுமன்ற முன்மொழிவுக்கு அந்நாட்டு அரசாங்கம் எதிர்ப்புத் தெரிவித்திருந்தது.
அந்தச் செலவை வேலை வழங்குநர்களே ஏற்க வேண்டும் என்பதே பஹ்ரைன் அரசாங்கத்தின் நிலைப்பாடாக இருந்தது.
ஆனால், இலங்கையின் புதிய சட்டமூலம் நிறைவேற்றப்பட்டால், நெருக்கடி நிலை உறுதிப்படுத்தப்பட்ட பதிவு செய்யப்பட்ட இலங்கைத் தொழிலாளர்களை மீண்டும் நாட்டுக்கு அழைத்து வருவதற்கான செலவை இலங்கை அரசாங்கமே ஏற்க வேண்டியிருக்கும்.
சட்டமூலத்தில் இன்னமும் தெளிவுபடுத்தப்பட வேண்டிய விடயங்கள்:
இந்தச் சட்டமூலம் நிறைவேற்றப்பட்டால், வளைகுடா நாடுகளில் உள்ள இலங்கைத் தூதரகங்கள் தற்போது கையாளும் சம்பளம் வழங்கப்படாமை, துன்புறுத்தல்கள் மற்றும் வேலை ஒப்பந்த மீறல்கள் போன்ற முறைப்பாடுகளுக்கான சட்டப் பாதுகாப்பு மேலும் விரிவுபடுத்தப்படும்.
எனினும், தொழிலாளர்கள் எதிர்கொள்ளும் நெருக்கடி நிலைமைகளை எவ்வாறு உறுதிப்படுத்துவது, உதவிக்கான விண்ணப்பங்களை எவ்வாறு கையாள்வது போன்ற விடயங்கள் தொடர்பான விரிவான நடைமுறைகள் இன்னமும் தெளிவுபடுத்தப்பட வேண்டியுள்ளன.
இவை தொடர்பான ஒழுங்குவிதிகளை அமைச்சர் உருவாக்குவதற்கும், விண்ணப்பங்களைப் பரிசீலித்து முடிவெடுப்பதற்கான குழுவை அமைப்பதற்கும் சட்டமூலம் அதிகாரம் வழங்குகிறது.
இது நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் ஒருவரால் தனிநபர் பிரேரணையாகச் சமர்ப்பிக்கப்பட்டுள்ள சட்டமூலம் என்பதால், இது சட்டமாக நிறைவேறுவதற்கு அரசாங்கத்தின் ஆதரவு அவசியமாகும்.
