~ பேராசிரியர் ஜயதேவ உயன்கொட
தேசிய மக்கள் சக்தி அரசாங்கம், அதன் ஆதரவாளர்களையும் விமர்சகர்களையும் ஒருசேர ஆச்சரியப்படுத்தும் வகையில் ஏன் புதிய சட்டங்களை அறிமுகப்படுத்தத் தொடங்கியுள்ளது?
எதிர்க்கட்சிகள் இதனை அரசாங்கத்தின் ஒரு கொடூரமான, ஜனநாயகத்திற்கு எதிரான — சர்வாதிகாரப் போக்கின் தொடக்கம் என்று கூறுகின்றன. ஜனதா விமுக்தி பெரமுன (ஜே.வி.பி ) தேசிய மக்கள் சக்தியின் மூலோபாயப் பாதையை தீர்மானிக்கும் பின்னணியில் இந்த மாற்றம் நடப்பதாக அவர்கள் சுட்டிக் காட்டுகின்றனர்.
அதேவேளை, அரசாங்கத்தின் ஆதரவாளர்கள் பலர் இதனால் பெரும் அதிர்ச்சிக்கு உள்ளாகியுள்ளனர். பயங்கரவாதத் தடைச் சட்டத்தை வேறு ஒரு பெயரில் மீண்டும் கொண்டுவருவார்கள் என்றோ, அதைத் தொடர்ந்து உடனடியாக அது போன்ற பிற கடுமையான சட்டங்கள் வரும் என்றோ அவர்கள் எதிர்பார்க்கவில்லை.
ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட குற்றங்களைத் தடுக்கும் சட்டமூலம் என்பது, பாதாள உலகக் குற்றவாளிகளின் வலையமைப்பிற்கு எதிராக அரசாங்கம் நடத்தும் போரில், பொலிஸ் மற்றும் சட்ட அமலாக்க முகமைகளை வலுப்படுத்துவதை நோக்கமாகக் கொண்டது. ஜனாதிபதி அநுர குமார திசநாயக்க இதனை “இருண்ட அரசு” (Dark State) என்று வர்ணிக்கிறார்.
இருப்பினும், இந்த புதிய சட்டமூலம் சாதாரண குடிமக்கள், குறிப்பாக நகர்ப்புற இளைஞர்கள், ஏழை எளிய மக்கள் மற்றும் விளிம்புநிலைச் சமூகங்களின் உரிமைகளுக்கும் சுதந்திரத்திற்கும் ஆபத்தை விளைவிக்கும் வகையில் அமைந்துள்ளதால் பலர் அதிர்ச்சியடைந்துள்ளனர். சக்திவாய்ந்த போதைப்பொருள் மன்னர்களினால் உருவாக்கப்படும் போதைப்பொருள் அச்சுறுத்தல், நகர்ப்புற ஏழைகளை அறியாமலேயே குற்ற வலையமைப்புக்குள் தள்ளியுள்ளது.
இதனால் புதிய சட்டத்தின் கடுமையான விதிகளுக்கு அவர்கள் இலக்காகும் அபாயம் உள்ளது.
தேசிய மக்கள் சக்தியின் ஆதரவாளர்களை மேலும் ஆச்சரியப்படுத்தும் விடயம் என்னவென்றால், பயங்கரவாதத்திலிருந்து அரசைப் பாதுகாக்கும் சட்டமூலமும் ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட குற்றங்களை தடுக்கும் சட்டமூலமும் அரசாங்கத்தின் சொந்த ஜனநாயகமயமாக்கல் இலக்குகளுக்கே எதிரானது என்பதாகும். இலங்கை குடிமக்களின் உரிமைகளையும் சுதந்திரத்தையும் விரிவுபடுத்தும் வகையில் இந்தச் சட்டங்கள் வடிவமைக்கப்படவில்லை.
அரசாங்கத்தின் நிலைத்தன்மை மற்றும் அரசுப் பாதுகாப்பின் பெயரால் மக்களின் சிவில் உரிமைகளைப் பலியிடுவது சரியா? அரசாங்கத்திற்கும் மக்களுக்குமான சமூக ஒப்பந்தத்தை இது பலவீனப்படுத்துமா? தேசிய மக்கள் சக்திக்கு வாக்களித்த இளைஞர்கள் அரசுப் பாதுகாப்பிற்காகத் தங்களின் ஜனநாயக உரிமைகளை விட்டுக்கொடுக்கத் தயாரா? இவை போன்ற கேள்விகள் இப்போது பரவலாக எழுந்துள்ளன.
இந்த இரு புதிய சட்ட மூலங்களும், அரசுப் பாதுகாப்பு மற்றும் போதைப்பொருள் ஒழிப்பு விவகாரத்தில் தேசிய மக்கள் சக்தி அரசாங்கத்தின் அணுகுமுறையிலுள்ள ஒரு பலவீனத்தை வெளிப்படுத்துகின்றன. இந்தச் சட்டங்கள் குடிமக்களின் உரிமைகளை விட அரசுப் பாதுகாப்பிற்கே அதிக முக்கியத்துவம் தருகின்றன.
பாதுகாப்பையும் மனித உரிமைகளையும் சமநிலையில் பேணுவது சவாலானது தான். ஆனால், இலங்கையின் பல தசாப்த கால பழைய பாதுகாப்பு அமைப்பை மாற்றுவதுதான் முக்கிய நோக்கமாகும். பொலிஸ் மற்றும் அதிகாரத்துவத்தின் அடக்குமுறை மனப்பான்மையிலிருந்து குடிமக்களின் அரசியலமைப்பு உரிமைகளைப் பாதுகாப்பது அரசாங்கத்தின் கடமையாகும்.
1978 ஆம் ஆண்டு முதல் நான்கு தசாப்தங்களுக்கும் மேலாக ஜே.வி.பி.யாக இயங்கிய சொந்த அனுபவத்திலிருந்தே தேசிய மக்கள் சக்தி இந்த பாடத்தைக் கற்றுக் கொண்டிருக்க வேண்டும்.
அரசாங்கம் பாராளுமன்றத்தில் தனக்குள்ள மூன்றில் இரண்டு பெரும்பான்மையை மிகவும் கவனத்துடனும், ஜனநாயகப் பொறுப்புடனும் பயன்படுத்த வேண்டும்.
இந்த புதிய சட்ட மூலங்களை தாராளமய ஜனநாயகத்தின் வழியில் பார்த்தால், இவை அவசரகாலச் சட்டங்களையும் பயங்கரவாதத் தடைச் சட்டத்தையும் இயல்பான ஒன்றாக மாற்றுகின்றன. நாட்டின் புதிய அரசியல் யதார்த்தங்கள் மற்றும் போதைப்பொருள்/குற்ற ஒழிப்பு சவால்களை எதிர்கொள்ள புதிய குற்றவியல் சட்டங்கள் தேவை என்பதே அரசாங்கத்தின் நிலைப்பாடாக உள்ளது.
கடந்த பல தசாப்தங்களாக, ஜே.வி.பி. யும் தேசிய மக்கள் சக்தியும் மக்களின் உரிமைகள் மற்றும் சுதந்திரத்திற்கான போராட்டங்களின் முன்னரங்கத்தில் இருந்துள்ளன. ஆனால், ஆட்சிக்கு வந்த இரண்டே ஆண்டுகளுக்குள், தாம் தீவிரமாக எதிர்த்த சட்டங்களை ஏன் அறிமுகப்படுத்துகின்றன?
தேசிய மக்கள் சக்தியின் சுயாதீன ஆதரவாளர் என்ற வகையில் அரசாங்கத்தின் இந்த முடிவுகள் எனக்கு கவலையளித்தாலும், அதன் பின்னணியில் உள்ள காரணங்களை ஆராய வேண்டியுள்ளது. இலங்கையின் வர்க்க அடிப்படையிலான அரசியல் முரண்பாடுகள் தற்போது ஒரு முக்கியமான கட்டத்தை நோக்கி நகர்கின்றன.
மாற்றத்துக்கான தனது கொள்கை நிகழ்ச்சி நிரலைச் செயல்படுத்துவதைத் தடுக்க எதிர்த் தரப்புகள் முயற்சிப்பதாக அரசாங்கம் கருதுகிறது. ஊழல் மற்றும் சட்டவிரோத போதைப் பொருட்களுக்கு எதிரான போராட்டத்தை அரசாங்கத்தால் பாதியில் நிறுத்த முடியாது. அதேவேளை, எதிர்க்கட்சிகள் பாராளுமன்றத்திற்கு வெளியே அதிகாரத்தைக் கைப்பற்ற குற்றவியல் உலகத்துடன் கைகோர்க்கக்கூடும் என்ற அச்சமும் அரசாங்கத்திற்கு உள்ளது.
எனவே, அரசாங்கம் முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கைகளை எடுத்து வருகிறது. பொதுமக்கள் திரள்வை குறைத்து, சமூக நலன் சார்ந்த கொள்கைகளை அமைதியாக அமல்படுத்துவது இரண்டாவது வழி. சட்ட சீர்திருத்தங்கள் மூலம் அரசை மீண்டும் பலப்படுத்துவது மூன்றாவது வழி.
தற்போது அரசுப் பாதுகாப்பிற்கு அளிக்கப்படும் முக்கியத்துவம், பழைய தேசிய பாதுகாப்பு அமைப்பின் தொடர்ச்சியேயாகும். இது நாட்டின் தாராளமய ஜனநாயகம் மற்றும் மக்களின் சுதந்திரப் போராட்டப் பாரம்பரியத்துடன் நேரடியாக மோதும் ஆபத்தைக் கொண்டுள்ளது.
அடுத்து என்ன நடக்கும்?
அரசாங்கம் இந்த புதிய சட்டமூலங்களை உடனடியாக அமல்படுத்துமா? கடுமையான உள்நாட்டு மற்றும் சர்வதேச விமர்சனங்கள் எழுந்துள்ளதால், அரசாங்கம் இவற்றை உடனடியாக அமல்படுத்தாமல் தற்காலிகமாக தள்ளிவைக்கலாம்.
சர்வதேச அளவில் “சர்வாதிகாரத்தை நோக்கி நகரும் நாடு” என்று முத்திரை குத்தப்படுவதைத் தவிர்க்க அரசாங்கம் விரும்பும்.
இத்தகைய கடுமையான பாதுகாப்புச் சட்டங்கள் ஒரு கவலைக்குரிய யதார்த்தத்தை வெளிப்படுத்துகின்றன; அரசாங்கம் குடிமக்களை விட பொலிஸ்மீது அதிக நம்பிக்கை வைத்துள்ளதையே இது காட்டுகிறது.
இது பொலிசாருக்கு தேவையற்ற அதிகாரத்தை அளித்து, சாதாரண குடிமக்களைக் கூட குற்றவாளிகளாக சித்திரிக்க வழிவகுக்கும். சிறைச்சாலைகளை புதிய “குற்றவாளிகளாலும்” “பயங்கரவாதிகளாலும்” நிரப்பும் ஆபத்து இதில் உள்ளது.
இறுதியில், இந்த அமைப்பே அரசாங்கத்திற்கு ஒரு பொறியாக மாறக் கூடும். சுமார் அரை நூற்றாண்டுக்கு முன் கொண்டுவரப்பட்ட பயங்கரவாதத் தடைச் சட்டம், எந்தவொரு அரசாங்கமும் தப்பிக்க முடியாத ஒரு வலையாகவே மாறியுள்ளது.
இலங்கை சமூகத்தில் ஜனநாயகம் என்பது மக்களின் கலாசாரத்திலும் அரசியல் விழுமியங்களிலும் ஆழமாக வேரூன்றியுள்ளது. அரசியல்வாதிகளோ அதிகாரிகளோ ஜனநாயக உரிமைகளை மீறும்போது, இலங்கை மக்கள் அவர்களை எளிதில் மன்னிப்பதில்லை.
தன் சொந்த வாழ்விற்கும் ஆரோக்கியத்திற்கும் ஜனநாயகத்தை பயன்படுத்தும் ஒரு சுய-திருத்த அமைப்பே இந்த “மன்னிக்காத தன்மை” ஆகும். தேசிய மக்கள் சக்தி அரசாங்கம் இந்த உண்மையை உணர்ந்து கொள்ள வேண்டும். ஒரு மோசமான சட்டம் தற்காலிகமாக இயற்றப்பட்டாலும், அதை நீக்குவது மிகவும் கடினம். அது அமைப்பையே விழுங்கிவிடும்.
பயங்கரவாத தடைச் சட்டத்தின் கொடூரமான வரலாற்றிலிருந்தும், கடந்த கால அனுபவங்களிலிருந்தும் தேசிய மக்கள் சக்தி பாடங்களைக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.
இறுதியாக, அரசாங்கம் இந்த புதிய சட்ட மூலங்களில் திருத்தங்களைச் செய்து, பொலிசாரின் அடக்குமுறையிலிருந்து குடிமக்களின் உரிமைகளையும் சுதந்திரத்தையும் பாதுகாக்கும் புதிய விதிகளைச் சேர்க்க வேண்டும்.
