செம்மணி: உயிரிழந்தவர்களின் காலத்தை அறிவியல் ரீதியாகக் கண்டறிவதில் தமிழ் வழக்கறிஞர்–அரசியல்வாதிகள் தயக்கம் காட்டுவது ஏன்?

செம்மணி: உயிரிழந்தவர்களின் காலத்தை அறிவியல் ரீதியாகக் கண்டறிவதில் தமிழ் வழக்கறிஞர்–அரசியல்வாதிகள் தயக்கம் காட்டுவது ஏன்?

 ~ அருளினியன் மகாலிங்கம்

உலகெங்கிலும் குற்றவியல் விசாரணைகளில் பயன்படுத்தப்படும் ஒரு தடயவியல் தொழில்நுட்பத்தின் மூலம், செம்மணியில் தோண்டியெடுக்கப்பட்ட மனித எச்சங்களில் பெரும்பாலானவை இலங்கையின் உள்நாட்டுப் போரின்போது உயிரிழந்தவர்களுடையவையா அல்லது அதற்கு நீண்ட காலத்திற்கு முன்னர் இறந்தவர்களுடையவையா என்பதைச் சில மாதங்களுக்குள் கண்டறிய முடியும்.

இதற்குச் சில மில்லிகிராம் எலும்பு அல்லது பல் மாதிரி மட்டுமே போதுமானது.

ஆனால், வியாழக்கிழமை யாழ்ப்பாணம் நீதவான் நீதிமன்றத்தில் மனித எச்சங்களின் காலத்தை அறிவியல் ரீதியாகக் கண்டறிவது தொடர்பான விவகாரம் விசாரணைக்கு எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டபோது, இந்தத் தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்துமாறு எவரும் கோரவில்லை.

காணாமல் ஆக்கப்பட்டவர்களின் குடும்பங்கள் சார்பில் சுமார் 20 வழக்கறிஞர்கள் முன்னிலையாகின்றனர்.

அவர்களில், குடும்பங்களின் சார்பிலான வாதங்களை ஆரம்பித்து வைத்த மூத்த ஜனாதிபதி சட்டத்தரணி கே.எஸ். இரத்தினவேல் மற்றும் டி.என்.ஏ. பரிசோதனைக்கு ஆதரவாக வாதிட்ட ஜனாதிபதி சட்டத்தரணியும் இலங்கைத் தமிழரசுக் கட்சியின் பொதுச் செயலாளருமான எம்.ஏ. சுமந்திரன் ஆகியோரும் அடங்குகின்றனர்.

நீதிமன்ற நடவடிக்கைகள் தொடர்பாக வெளியான தகவல்களின்படி, மனித எச்சங்களின் காலத்தைக் கண்டறிவதற்காகக் கதிரியக்கக் கார்பன் பரிசோதனையை மேற்கொள்ள வேண்டும் என்ற பொலிஸாரின் கோரிக்கைக்குக் குடும்பங்களின் சார்பில் முன்னிலையான பெரும்பாலான வழக்கறிஞர்கள் எதிர்ப்புத் தெரிவித்தனர்.

ஆனால், உயிரிழந்தவர்கள் எப்போது புதைக்கப்பட்டார்கள் என்பதை உறுதிப்படுத்துவதற்கான மாற்று அறிவியல் முறையொன்றை அவர்களில் எவரும் முன்மொழியவில்லை.

விசாரணையின் பின்னர் ஊடகவியலாளர்களிடம் பேசிய சுமந்திரன், கார்பன் காலக்கணிப்புப் பரிசோதனையை மேற்கொள்ளலாம் என்றாலும், அதன் முடிவுகளை இறுதியானதும் தீர்க்கமானதுமான ஆதாரமாகக் கருத முடியாது என்று தெரிவித்தார்.

உயிரிழந்தவர்களின் அடையாளத்தை உறுதியாகக் கண்டறியக்கூடிய ஒரே பரிசோதனை டி.என்.ஏ. பரிசோதனைதான் என்றும் அவர் கூறினார்.

ஆனால், டி.என்.ஏ. பரிசோதனை மூலம் உயிரிழந்தவர் யார் என்பதை அடையாளம் காண முடிந்தாலும், அவர் எப்போது உயிரிழந்தார் என்பதை நேரடியாகக் கண்டறிய முடியாது.

செம்மணி தொடர்பான ஏனைய அனைத்துக் கேள்விகளுக்கும் பதிலளிப்பதற்கு, இந்தக் காலம் குறித்த கேள்விக்கான பதில் அடிப்படையாக அமைகிறது.

சாதாரண கார்பன் காலக்கணிப்பு ஏன் போதுமானதாக இல்லை?

உயிருள்ள அனைத்து உயிரினங்களும் கார்பனைத் தமது உடலுக்குள் எடுத்துக்கொள்கின்றன. அதில் மிகச் சிறிய அளவில் கதிரியக்கத் தன்மை கொண்ட கார்பன்-14 (Carbon-14) என்பதும் அடங்கும்.

உயிரிழந்த பின்னர் புதிய கார்பனை உடலுக்குள் எடுத்துக்கொள்ளும் செயற்பாடு நின்றுவிடுகிறது. ஏற்கெனவே உடலில் உள்ள கார்பன்-14 குறிப்பிட்ட வேகத்தில் சிதைவடையத் தொடங்குகிறது.

இதனால், எலும்புகளில் எஞ்சியுள்ள கார்பன்-14 அளவைக் கொண்டு அந்த நபர் எவ்வளவு காலத்திற்கு முன்னர் வாழ்ந்தார் என்பதை மதிப்பிட முடிகிறது.

ஆனால், அண்மைய சில நூற்றாண்டுகளைப் பொறுத்தவரை இந்த முறை துல்லியமானதல்ல.

ஆய்வக முடிவுகளை நாட்காட்டி ஆண்டுகளாக மாற்றுவதற்குப் பயன்படுத்தப்படும் அளவுத்திருத்த வளைவு, சுமார் 1650 முதல் 1950 வரையிலான காலப்பகுதியில் ஏறத்தாழத் தட்டையாகக் காணப்படுகிறது.

இதனால், ஒரே பரிசோதனை முடிவு 300 ஆண்டுகளுக்குள் அமைந்த பல்வேறு காலப்பகுதிகளுடன் பொருந்தக்கூடும்.

2019ஆம் ஆண்டு அமெரிக்காவின் புளோரிடா மாநிலத்திலுள்ள பீட்டா அனலிட்டிக் (Beta Analytic) ஆய்வகம், மன்னார் மனிதப் புதைகுழியிலிருந்து பெறப்பட்ட ஆறு எலும்பு மாதிரிகள் 15ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியிலிருந்து 18ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதி வரையான காலத்தைச் சேர்ந்தவை என அறிக்கையிட்டது.

இதையடுத்து அகழ்வுப் பணிகள் நிறுத்தப்பட்டன.

2012ஆம் ஆண்டு மாத்தளை வைத்தியசாலை வளாகத்தில் 155 மனித எலும்புக்கூடுகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டன.

அவற்றின் மாதிரிகளைப் பரிசோதித்த அதே ஆய்வகத்தின் முடிவுகளை ஆய்வு செய்த அமெரிக்க ஸ்மித்சோனியன் நிறுவனத்தைச் சேர்ந்த டக்ளஸ் உபெலேக்கர் (Douglas Ubelaker), அவை 1950ஆம் ஆண்டுக்கு முன்னர் புதைக்கப்பட்டவர்களின் எச்சங்கள் என விளக்கமளித்தார்.

2015ஆம் ஆண்டு ஜனாதிபதி ஆணைக்குழு, அந்த எச்சங்களுக்கும் 1989–1990 காலப்பகுதியில் இடம்பெற்ற காணாமல் ஆக்கப்படுதல் சம்பவங்களுக்கும் தொடர்பில்லை என்று முடிவு செய்தது.

இந்த இரண்டு பரிசோதனை முடிவுகளும் சர்ச்சைக்குள்ளாக்கப்பட்டன.

பின்னர், தமிழ் மக்களின் மனிதப் புதைகுழிகள் தொடர்பான குற்றச்சாட்டுகளை மறுப்பதற்கும் இந்த முடிவுகள் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன.

கார்பன் காலக்கணிப்பு தொடர்பாகத் தமக்குள்ள சந்தேகங்களுக்கு மன்னார் மற்றும் மாத்தளை சம்பவங்களையே சுமந்திரன் காரணமாகக் குறிப்பிடுகிறார்.

அந்தச் சம்பவங்கள் குறித்து எத்தகைய முடிவுக்கு வந்தாலும், அண்மைக்கால மனித எச்சங்களின் காலத்தைக் கணிப்பதில் வழக்கமான கார்பன் காலக்கணிப்பு முறைக்கு உண்மையான வரம்புகள் உள்ளன.

யாழ்ப்பாணத்தில் காணப்படும் மேலதிகச் சிக்கல்:

யாழ்ப்பாணத்தில் அதிகளவு மீன் உணவை உட்கொள்பவர்களின் எலும்புகளில் கடலிலிருந்து பெறப்படும் பழைய கார்பன் சேரக்கூடும்.

இதனால், அவர்களது எலும்புகள் உண்மையான வயதைவிடப் பல நூற்றாண்டுகள் பழமையானவைபோல் தோன்றக்கூடும்.

இதனை கடல்சார் கார்பன் விளைவு (Marine Reservoir Effect) என அழைக்கின்றனர்.

அதே மாதிரியில் நிலையான கார்பன் மற்றும் நைட்ரஜன் ஐசோடோப்புகளை அளவிடுவதன் மூலம், ஆய்வகங்கள் இந்த விளைவை மதிப்பிட்டு அதற்கான திருத்தங்களை மேற்கொள்ள முடியும்.

ஆனால், பரிசோதனை ஆரம்பத்திலிருந்தே அதற்கேற்ற வகையில் திட்டமிடப்பட்டிருக்க வேண்டும்.

அணு ஆயுதச் சோதனைகள் உருவாக்கிய காலக்கணிப்பு முறை:

நவீன காலத்தில் உயிரிழந்தவர்களின் காலத்தை மிகவும் துல்லியமாகக் கணிக்கக்கூடிய மற்றொரு முறை உள்ளது.

அது பனிப்போர் காலத்தில் மேற்கொள்ளப்பட்ட அணு ஆயுதச் சோதனைகளின் விளைவுகளை அடிப்படையாகக் கொண்டது.

1950களிலும் 1960களின் முற்பகுதியிலும் வளிமண்டலத்தில் நடத்தப்பட்ட அணு ஆயுதச் சோதனைகள், 1960களின் நடுப்பகுதிக்குள் வளிமண்டலத்திலிருந்த கார்பன்-14 அளவை ஏறத்தாழ இரட்டிப்பாக்கின.

1963ஆம் ஆண்டு பகுதியளவிலான அணு ஆயுதச் சோதனைத் தடை ஒப்பந்தம் நடைமுறைக்கு வந்த பின்னர், அந்த அளவு படிப்படியாகக் குறையத் தொடங்கியது. இந்தக் குறைவு இன்றுவரை தொடர்கிறது.

1950களின் நடுப்பகுதிக்குப் பின்னர் உருவான மனித எலும்புகள் மற்றும் பற்களில் இந்த அதிகரித்த கார்பன்-14 அளவின் தடயங்கள் காணப்படும்.

தடயவியல் விஞ்ஞானிகள் இதனை ‘பொம்ப் பல்ஸ்’ (Bomb Pulse) என அழைக்கின்றனர்.

இந்தக் கார்பன்-14 அணுக்களை நேரடியாக எண்ணும் முடுக்கி நிறை நிறமாலையியல் (Accelerator Mass Spectrometry – AMS) தொழில்நுட்பத்தின் மூலம் அளவிடுகின்றனர்.

அடிப்படையில் இது கார்பன் காலக்கணிப்பு முறையே என்றாலும், மிகவும் தெளிவான காலக்கணிப்பு வளைவைப் பயன்படுத்துவதால் கூடுதல் துல்லியத்தை வழங்குகிறது.

2006ஆம் ஆண்டு வெளியிட்ட ஆய்வுக் கட்டுரையொன்றில், டக்ளஸ் உபெலேக்கரும் லோரன்ஸ் லிவர்மோர் தேசிய ஆய்வகத்தைச் சேர்ந்த புரூஸ் புச்ஹோல்ஸும் (Bruce Buchholz), அணு ஆயுதச் சோதனைகளால் அதிகரித்த கார்பன் தடயங்கள் இல்லாமை பொதுவாக 1950ஆம் ஆண்டுக்கு முன்னரான மரணத்தைக் குறிக்கும் என்று குறிப்பிட்டனர்.

இருப்பினும், இந்த முறை ஒரு திசு எப்போது உருவானது என்பதையே கண்டறிகிறது. ஒருவர் எப்போது உயிரிழந்தார் அல்லது புதைக்கப்பட்டார் என்பதை நேரடியாகக் கண்டறிவதில்லை.

எலும்புகள் மெதுவாகப் புதுப்பிக்கப்படுவதால், அவற்றிலுள்ள கார்பன் ஒருவர் இறப்பதற்குப் பல ஆண்டுகள் அல்லது பல தசாப்தங்களுக்கு முன்னரான காலத்தைப் பிரதிபலிக்கக்கூடும்.

2015ஆம் ஆண்டு உபெலேக்கரும் அவரது சக ஆய்வாளர்களும் மேற்கொண்ட ஆய்வில், வயது அதிகரிக்கும்போது இந்தக் கால இடைவெளியும் அதிகரிப்பதாகக் கண்டறியப்பட்டது.

பற்கள் வழங்கும் முக்கியமான ஆதாரம்:

எலும்புகளுடன் ஒப்பிடும்போது பற்கள் இந்தச் சிக்கலைப் பெருமளவில் தவிர்க்கின்றன.

பற்களின் வெளிப்புறப் படலமான எனாமல் (Enamel) குழந்தைப் பருவத்தில் உருவாகிறது. அதன் பின்னர் அது புதுப்பிக்கப்படுவதில்லை.

2005ஆம் ஆண்டு கிர்ஸ்டி ஸ்பால்டிங் (Kirsty Spalding), யோனாஸ் ஃபிரிசென் (Jonas Frisén) ஆகியோர் தலைமையிலான ஆய்வாளர்கள், பற்களின் எனாமலில் காணப்படும் அணு ஆயுதச் சோதனை சார்ந்த கார்பன் தடயங்களைக் கொண்டு ஒருவரின் பிறந்த ஆண்டை சுமார் 1.6 ஆண்டுகள் துல்லிய வரம்பிற்குள் கணிக்க முடியும் என Nature அறிவியல் இதழில் தெரிவித்தனர்.

இந்த முறை செம்மணிக்கு மிகவும் பொருத்தமானதாக அமைகிறது.

தொல்லியல் ஆய்வாளர்களின் ஆரம்ப மதிப்பீடுகளின்படி, அங்கு கண்டுபிடிக்கப்பட்டவர்களில் சுமார் 63 சதவீதமானவர்கள் குழந்தைகள் அல்லது சிசுக்கள்.

இளம் வயதில் உயிரிழந்த குழந்தைகளைப் பொறுத்தவரை, பற்கள் உருவான காலமும் அவர்கள் உயிரிழந்த காலமும் ஒன்றுக்கொன்று நெருக்கமாக இருக்கும்.

1980களிலும் 1990களிலும் பிறந்த குழந்தைகளின் பற்களில் அணு ஆயுதச் சோதனைகளால் ஏற்பட்ட கார்பன் தடயங்கள் காணப்படும்.

ஆனால், 1920களில் பிறந்த குழந்தைகளின் பற்களில் அவ்வாறான தடயங்கள் இருக்காது.

நம்பகமான பரிசோதனையை எவ்வாறு மேற்கொள்ளலாம்?

மன்னார் மற்றும் மாத்தளையில் எழுந்த சந்தேகங்களைத் தவிர்க்கும் வகையில் செம்மணிக்கான பரிசோதனையைத் திட்டமிட முடியும்.

நம்பகமான பரிசோதனைத் திட்டத்தில் பின்வரும் அம்சங்கள் இடம்பெற வேண்டும்:

  • அகழ்வுக் குழியின் ஒவ்வொரு மண் அடுக்கிலிருந்தும் திட்டமிட்ட முறையில் பெரியவர்கள் மற்றும் குழந்தைகளின் எச்சங்களைத் தெரிவுசெய்தல்.
  • கட்டப்பட்டிருந்ததற்கான அல்லது காயப்படுத்தப்பட்டதற்கான அடையாளங்கள் காணப்படும் எலும்புக்கூடுகளையும் நவீன பொருட்களுடன் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட எச்சங்களையும் மாதிரித் தெரிவில் உள்ளடக்குதல்.
  • மாதிரிகளைப் பிரித்து, அவற்றின் அடையாள விவரங்களை வெளிப்படுத்தாமல் வெளிநாடுகளிலுள்ள குறைந்தது இரண்டு அங்கீகரிக்கப்பட்ட ஆய்வகங்களுக்கு அனுப்புதல்.
  • உணவுப் பழக்கத்தால் ஏற்படக்கூடிய கார்பன் காலக்கணிப்புப் பிழைகளைத் திருத்துவதற்கான நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ளுதல்.
  • மாதிரிகள் சேகரிக்கப்படும் போது காணாமல் ஆக்கப்பட்டவர்களின் குடும்பங்களின் பிரதிநிதிகள் அவதானிப்பாளர்களாக இருப்பதை உறுதிசெய்தல்.

புதைகுழியின் மண் அடுக்குகளும் மேலதிக ஆதாரங்களை வழங்குகின்றன.

புதிய புதைகுழிகள் பழைய புதைகுழிகளை வெட்டிச் செல்லும் இடங்களில், புதைக்கப்பட்ட வரிசையை அறிய முடியும்.

மனித எச்சங்களுடன் கண்டுபிடிக்கப்படும் பொருட்களும் அவை புதைக்கப்பட்டிருக்கக்கூடிய மிக முற்பட்ட காலத்தை நிர்ணயிக்க உதவும்.

உதாரணமாக, ஒரு பிளாஸ்டிக் பொத்தான், பிளாஸ்டிக் பொருள் உருவாக்கப்பட்ட காலத்திற்கு முன்னரானதாக இருக்க முடியாது.

புதைகுழி மண்ணின் ஒளிர்வு அடிப்படையிலான காலக்கணிப்பும் (Luminescence Dating) சாத்தியமானதே.

ஆனால், அதன் பிழை வரம்பு அதிகமாக இருப்பதால் அண்மைக்காலத்தின் ஒரு தசாப்தத்தை மற்றொரு தசாப்தத்திலிருந்து துல்லியமாகப் பிரித்தறிய முடியாது.

இத்தகைய அறிவியல் வழிமுறைகள் எதுவும் இதுவரை நீதிமன்றத்தின் முன் வைக்கப்படவில்லை.

ஏன் இந்தப் பரிசோதனை முன்மொழியப்படவில்லை?

இந்த வழக்கை நன்கு அறிந்த பல வழக்கறிஞர்கள், இதற்கான காரணம் அரசியல் சார்ந்தது என்று ஊடகத்திடம் தெரிவித்துள்ளனர்.

வழக்கு நீதிமன்றத்தில் நிலுவையில் இருப்பதால், அவர்கள் தங்களது பெயர்களை வெளியிட வேண்டாம் என்ற நிபந்தனையுடன் கருத்துத் தெரிவித்துள்ளனர்.

காணாமல் ஆக்கப்பட்டவர்களின் குடும்பங்கள் சார்பில் வழக்கறிஞர்களாகச் செயற்படும் தமிழ் அரசியல்வாதிகள், மனித எச்சங்களின் காலத்தைக் கண்டறிவதை எதிர்ப்பதாக அவர்கள் குற்றஞ்சாட்டியுள்ளனர்.

ஏனெனில், அந்த எச்சங்கள் போர்க்காலத்துடன் தொடர்புடையவையாக இல்லாமல் இருக்கக்கூடும் என்ற சந்தேகம் அந்த அரசியல்வாதிகளுக்கு இருப்பதாகவும் அவர்கள் கூறியுள்ளனர்.

எச்சங்களின் உண்மையான காலம் உறுதிப்படுத்தப்பட்டால், செம்மணியைப் போர்க்கால மனிதப் புதைகுழியாகச் சித்தரித்து அவர்கள் உருவாக்கிய அரசியல் நிலைப்பாடு பாதிக்கப்படக்கூடும் என்பதே அந்த வழக்கறிஞர்களின் குற்றச்சாட்டு.

“நிச்சயமாக அது அவர்களுக்குக் கிடைக்கும் அரசியல் ஆதாயத்தைக் குறைத்துவிடும்” என்று ஒரு வழக்கறிஞர் தெரிவித்தார்.

சாதாரண கார்பன் காலக்கணிப்பு ஒரு தோராயமான கால வரம்பை மட்டுமே வழங்கும் என்பதை அந்த வழக்கறிஞர்களும் ஏற்றுக்கொண்டனர்.

ஆனால், அதிகத் துல்லியமான பரிசோதனை முறைகள் இருப்பதாகவும், அவற்றில் எதனையும் முன்மொழியாதிருப்பது தெளிவான காலக்கணிப்பு முடிவு என்ன வெளிப்படுத்தும் என்ற அச்சத்தைக் காட்டுவதாகவும் அவர்கள் கூறினர்.

டி.என்.ஏ. பரிசோதனை மட்டும் இந்த வழக்கை முடிவுக்குக் கொண்டுவர முடியாது என்றும் அவர்கள் தெரிவித்தனர்.

ஒரு தொகுதி மாதிரிகள் குடும்பங்களின் டி.என்.ஏ. மாதிரிகளுடன் பொருந்தாவிட்டால், சரியான குடும்பங்கள் இன்னும் முன்வரவில்லை என்று அரசியல்வாதிகள் வாதிடக்கூடும்.

பின்னர் மேலும் ஒரு சுற்று பரிசோதனையையும், அதன் பின்னர் மற்றொரு சுற்று பரிசோதனையையும் கோரக்கூடும் என்று அந்த வழக்கறிஞர்கள் தெரிவித்தனர்.

விசாரணையின் பின்னர் சுமந்திரன் வெளியிட்ட கருத்துகளையும் அவர்கள் சுட்டிக்காட்டினர்.

கார்பன் காலக்கணிப்பு தொடர்பாக அவர் தமிழில் தெரிவித்த கருத்துகளின் மொழிபெயர்ப்பின்படி:

“அத்தகைய பரிசோதனையை மேற்கொள்ளலாம். ஆனால், அதன் முடிவுகளைத் தீர்க்கமான ஆதாரமாகக் கருத முடியாது.”

“அடையாளத்தை உறுதிப்படுத்துவதைப் பொறுத்தவரை, உறுதியான முடிவை வழங்கக்கூடிய ஒரே அறிவியல் பரிசோதனை டி.என்.ஏ. பரிசோதனைதான்.”

இந்தக் கருத்துகளின் மூலம், நீதிமன்றம் பெறக்கூடிய எந்தவொரு காலக்கணிப்பு முடிவின் முக்கியத்துவத்தையும் சுமந்திரன் முன்கூட்டியே குறைத்து மதிப்பிடுவதாக அந்த வழக்கறிஞர்கள் கருதுகின்றனர்.

அதேவேளை, காலத்தை நிர்ணயிக்க முடியாத ஒரு பரிசோதனை முறைக்கு அவர் ஆதரவளிப்பதாகவும் அவர்கள் கூறுகின்றனர்.

எனினும், சம்பந்தப்பட்ட அரசியல்வாதிகள் தனிப்பட்ட முறையில் உண்மையில் என்ன நம்புகின்றனர் என்பதை  சுயாதீனமாக உறுதிப்படுத்த முடியவில்லை.

மூன்று குடும்பங்களின் டி.என்.ஏ. மாதிரிகளால் என்ன செய்ய முடியும்?

காணாமல் போனதாக ஆவணப்படுத்தப்பட்ட மூன்று நபர்களின் உறவினர்கள், தங்களது டி.என்.ஏ. மாதிரிகளை ஒப்பீட்டுப் பரிசோதனைக்காக வழங்க முன்வந்துள்ளனர்.

இது தொடர்பான சத்தியக்கடதாசிகளை சுமந்திரன் வியாழக்கிழமை நீதிமன்றத்தில் சமர்ப்பித்தார்.

அந்த உறவினர்கள் பாதுகாப்புப் படையினரால் துன்புறுத்தப்படக்கூடும் என்று அஞ்சுவதாக அவர் தெரிவித்ததைத் தொடர்ந்து, சத்தியக்கடதாசிகளை நீதிமன்றப் பாதுகாப்புப் பெட்டகத்தில் வைக்க நீதிமன்றம் உத்தரவிட்டது.

“மனித எலும்புக்கூட்டு எச்சங்கள் கண்டுபிடிக்கப்படும்போது, அவை யாருடையவை என்பதை உறுதிப்படுத்துவதே முதன்மையான நோக்கமாக இருக்க வேண்டும்” என்று சுமந்திரன் தெரிவித்தார்.

2025 ஓகஸ்ட் மாதம் முதல் டி.என்.ஏ. பரிசோதனையை மேற்கொள்ளுமாறு தாம் வலியுறுத்தி வருவதாகவும் அவர் கூறினார்.

ஒரு டி.என்.ஏ. பொருத்தம் கண்டறியப்பட்டால் அது தீர்க்கமான ஆதாரமாக அமையும்.

அதன் மூலம் உயிரிழந்தவரின் பெயரை உறுதிப்படுத்த முடியும். அந்த நபர் காணாமல் போனதாகப் பதிவுசெய்யப்பட்ட காலத்தைக் கொண்டு அவரது மரணத்திற்கான கால வரம்பையும் நிர்ணயிக்க முடியும்.

ஆனால், செம்மணியில் குறைந்தது 574 மனித எச்சத் தொகுதிகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ள நிலையில், மூன்று குடும்பங்களின் மாதிரிகளைக் கொண்டு பொருத்தம் கண்டறிவதற்கான வாய்ப்பு குறைவாகவே இருக்கும்.

அந்த இடத்தில் போர்க்காலத்தில் உயிரிழந்தவர்களின் எச்சங்கள் இருந்தாலும் இதே நிலைதான் காணப்படும்.

மேலும் பல குடும்பங்கள் முன்வரும் என்று எதிர்பார்ப்பதாக சுமந்திரன் நீதிமன்றத்தில் தெரிவித்துள்ளார்.

பெருமளவிலான டி.என்.ஏ. அடையாளப்படுத்தலுக்குப் பல ஆண்டுகள் தேவை..

பொஸ்னியாவில், காணாமல் போன 28,964 பேரின் உறவினர்களிடமிருந்து சர்வதேச காணாமல் போனோர் ஆணைக்குழு (International Commission on Missing Persons) 87,931 இரத்த மாதிரிகளைச் சேகரித்தது.

பிரத்தியேக ஆய்வக வலையமைப்பைப் பயன்படுத்தி, 2010ஆம் ஆண்டளவில் சுமார் 13,000 பேரின் அடையாளங்கள் உறுதிப்படுத்தப்பட்டிருந்தன.

செம்மணியில் காணப்படும் எச்சங்களைப் போன்றவற்றிலிருந்து டி.என்.ஏ. பிரித்தெடுக்கக்கூடிய வசதிகளைக் கொண்ட ஆய்வகம் இலங்கையில் இல்லை.

வெப்பமண்டலப் பிரதேசங்களில் பல தசாப்தங்களாகப் புதைக்கப்பட்ட எலும்புகளில் உள்ள டி.என்.ஏ. பெரும்பாலும் சிதைவடைந்திருக்கும்.

மேலும், 1996ஆம் ஆண்டு யாழ்ப்பாணத்தில் காணாமல் ஆக்கப்பட்ட இளைஞர்களின் பெற்றோரில் பலர் தற்போது உயிருடன் இல்லை.

பொதுவாக மனிதப் புதைகுழிகள் தொடர்பான தடயவியல் விசாரணைகளில் இரண்டு வகையான ஆதாரங்களும் இணைத்துப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

அதாவது, உயிரிழந்தவர்களின் காலத்தைக் கண்டறிவதற்குக் காலக்கணிப்புப் பரிசோதனையும், அவர்கள் யார் என்பதை உறுதிப்படுத்துவதற்கு டி.என்.ஏ. பரிசோதனையும் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

முதலில் காலக்கணிப்பை மேற்கொண்டால், காணாமல் ஆக்கப்படுதல் சம்பவங்கள் இடம்பெற்ற காலப்பகுதியைச் சேர்ந்த எச்சங்கள் எவை என்பதை அறிய முடியும்.

இதனால், டி.என்.ஏ. பரிசோதனைகளை அந்த எச்சங்களில் கவனம் செலுத்தி மேற்கொள்ளலாம்.

செம்மணி அகழ்வுக் குழி வெளிப்படுத்தும் ஆதாரங்கள்

கள ஆய்வுக்குப் பொறுப்பான தொல்லியல் நிபுணரும் களனிப் பல்கலைக்கழகப் பேராசிரியருமான ராஜ் சோமதேவ, தனது அறிக்கையில் செம்மணி புதைகுழி குறித்து முக்கியமான கருத்தொன்றை முன்வைத்துள்ளார்.

உலகின் ஏனைய பகுதிகளில் ஆவணப்படுத்தப்பட்டுள்ள இரகசியப் புதைகுழிகளுடன் ஒப்பிடும்போது, இந்த இடம் முறையான அடக்கச் சடங்குகள் பின்பற்றப்பட்ட புதைவிடங்களுடன் அதிக ஒற்றுமைகளைக் கொண்டிருப்பதாக அவர் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

எனினும், இந்த ஆதாரங்களை மட்டும் அடிப்படையாகக் கொண்டு இறுதியான முடிவுக்கு வருவதற்குப் போதுமான தகவல்கள் இல்லை என்றும் அவர் தெரிவித்துள்ளார்.

செம்மணி அகழ்வுப் பகுதி, மயானத்தின் தகன மேடையிலிருந்து சில மீற்றர் தொலைவிலேயே அமைந்துள்ளது.

சேதமடையாமல் காணப்பட்ட பெரும்பாலான எலும்புக்கூடுகள் நேராகக் கிடத்தப்பட்ட நிலையில் இருந்தன.

சில புதிய புதைகுழிகள் பழைய புதைகுழிகளை வெட்டிச் சென்றிருந்தன.

சில இடங்களில் சவப்பெட்டிகளுக்குப் பயன்படுத்தப்பட்ட ஆணிகள் எனத் தொல்லியல் ஆய்வாளர்கள் அடையாளப்படுத்திய பொருட்களும் கண்டுபிடிக்கப்பட்டன.

குழந்தைகளின் எச்சங்களுடன் மணிகளும், பெரியவர்களின் எச்சங்களுடன் மோதிரங்கள் மற்றும் வளையல்களும் காணப்பட்டன.

ஒரு எலும்புக்கூட்டுடன் 1870ஆம் ஆண்டு வெளியிடப்பட்ட நாணயம் ஒன்றும் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது.

அதேவேளை, ஏனைய சில புதைகுழிகளில் பிளாஸ்டிக் பொத்தான்களும் பொலித்தீன் மாலையும் காணப்பட்டன.

இவை 20ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதிக்குப் பின்னரும் அங்கு அடக்கங்கள் இடம்பெற்றிருக்கக்கூடும் என்பதைக் காட்டுகின்றன.

வடக்கில் இந்துக் குடும்பங்கள் சிறுவயதுக் குழந்தைகளைத் தகனம் செய்வதற்குப் பதிலாகப் புதைக்கும் வழக்கத்தை நீண்ட காலமாகப் பின்பற்றி வந்துள்ளன.

சட்டவிரோதக் கொலைகளுக்கான சந்தேகங்களும் தீவிரமானவை

அதேவேளை, செம்மணியில் கொலைகள் இடம்பெற்றிருக்கலாம் என்பதற்கான ஆதாரங்களும் மிகவும் முக்கியமானவை.

இலங்கை மனித உரிமைகள் ஆணைக்குழு 2025ஆம் ஆண்டு வெளியிட்ட அறிக்கையில், பெரும்பாலான மனித எச்சங்கள் ஆடைகளற்ற நிலையில் காணப்பட்டதாகக் குறிப்பிட்டது.

மேலும், அந்தப் புதைவுகள் சட்டவிரோதமானவையாகவும் நீதிமன்றத்துக்கு வெளியான கொலைகளின் விளைவாகவும் இடம்பெற்றிருக்கக்கூடிய நியாயமான சாத்தியக்கூறு இருப்பதாகவும் ஆணைக்குழு தெரிவித்தது.

1995ஆம் ஆண்டுக்குப் பின்னர் இந்தப் பகுதி இராணுவத்தின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தது.

1996ஆம் ஆண்டு பாடசாலை மாணவி கிருஷாந்தி குமாரசுவாமி பாலியல் வன்புணர்வுக்கு உட்படுத்தப்பட்டு படுகொலை செய்யப்பட்ட வழக்கில் குற்றவாளியாகத் தீர்ப்பளிக்கப்பட்ட இராணுவ லான்ஸ் கோப்ரல் சோமரத்ன ராஜபக்ச, 1998ஆம் ஆண்டு செம்மணியில் 300 முதல் 400 சடலங்கள் புதைக்கப்பட்டிருப்பதாகத் தெரிவித்திருந்தார்.

எனவே, செம்மணி ஒரே நேரத்தில் பழைய மயானத்தையும் பின்னர் வேறுபட்ட சூழ்நிலைகளில் மேற்கொள்ளப்பட்ட புதைவுகளையும் கொண்டிருக்கக்கூடும்.

இவ்விரண்டையும் பிரித்தறிவதற்குக் காலக்கணிப்புப் பரிசோதனையே அவசியமாகிறது.

பேராசிரியர் ராஜ் சோமதேவவின் முந்தைய நிலைப்பாடுகள்

மன்னார் மற்றும் மாத்தளை மனிதப் புதைகுழிகள் தொடர்பாக மேற்கொள்ளப்பட்ட கார்பன் காலக்கணிப்புப் பரிசோதனைகளின் முடிவுகளைப் பேராசிரியர் ராஜ் சோமதேவ முன்னர் மறுத்திருந்தார்.

மன்னார் புதைகுழி தொடர்பாக, “இந்தக் கார்பன் காலக்கணிப்பை ஏற்றுக்கொள்வது கடினம்” என்று அவர் தெரிவித்திருந்தார்.

மாத்தளையில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட பிளாஸ்டிக் துண்டு மற்றும் போத்தல் ஆகியவற்றை அடிப்படையாகக் கொண்டு, அங்குள்ள புதைவுகள் 1986 முதல் 1990 வரையான காலத்தைச் சேர்ந்தவை என அவர் மதிப்பிட்டிருந்தார்.

வெள்ளப்பெருக்கு காரணமாக மாதிரிகள் மாசடைந்திருக்கக்கூடும் என்றும் அவர் வாதிட்டார்.

ஆனால், அந்தக் கூற்றை நம்பகமானதாகக் கருதி ஏற்றுக்கொள்வது பாதுகாப்பானதல்ல என்று ஜனாதிபதி ஆணைக்குழு முடிவு செய்தது.

செம்மணி அறிக்கையில் காணப்படும் முரண்பாடுகள்:

செம்மணி தொடர்பான பேராசிரியர் சோமதேவவின் அறிக்கையில், அங்கு தொற்றுநோய் பரவியிருக்கலாம் என்ற சாத்தியக்கூறு முன்வைக்கப்பட்டுள்ளது.

ஆனால், அத்தகைய தொற்றுநோய் ஏற்பட்டதற்கான எந்தவொரு வரலாற்றுப் பதிவும் மேற்கோள் காட்டப்படவில்லை.

அறிக்கையில் நிரப்பப்படாமல் விடப்பட்ட ஓர் இடமும் காணப்படுகிறது.

மேலும், வயது அடிப்படையில் வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ள எச்சங்களின் சதவீதங்களைக் கூட்டினால் 98 சதவீதம் மட்டுமே வருகிறது.

மண்டையோடுகள் ஒரே திசையை நோக்கியதாக இல்லை என்றும் அறிக்கை குறிப்பிடுகிறது.

ஆனால், அதே அறிக்கையிலுள்ள வரைபடத்தில் 72 சதவீதமான மண்டையோடுகள் வடமேற்குத் திசையை நோக்கியிருப்பதாகக் காட்டப்பட்டுள்ளது.

இந்த முரண்பாட்டிற்கு அறிக்கையின் உரைப்பகுதியில் விளக்கம் வழங்கப்படவில்லை.

இந்த நிலையில், பேராசிரியர் சோமதேவவின் அறிக்கையை நீதிமன்றம் கட்டாயமாக நம்பியிருக்க வேண்டியதில்லை என்று நீதவான் எஸ். லெனின்குமார் தெரிவித்துள்ளார்.

இன்னும் பதிலளிக்கப்படாத கேள்விகள்:

செம்மணி விவகாரம் தமிழ் தேசியவாத அரசியல் கட்சிகளின் முக்கியமான அடையாளங்களில் ஒன்றாக மாறியுள்ளது.

ஐக்கிய நாடுகள் மனித உரிமைகள் உயர்ஸ்தானிகர் மற்றும் ஐரோப்பிய நாடுகளின் தூதுவர்கள் மேற்கொண்ட விஜயங்களைப் பயன்படுத்தி, செம்மணி அகழ்வுப் பகுதியைப் போர்க்காலப் படுகொலைகளுக்கான ஆதாரமாக அந்தக் கட்சிகள் முன்வைத்துள்ளன.

தமிழ் தேசிய மக்கள் முன்னணியின் தலைவர் கஜேந்திரகுமார் பொன்னம்பலம், பேராசிரியர் ராஜ் சோமதேவவைச் சிங்கள தேசியவாதி என்று விமர்சித்துள்ளார்.

இலங்கைத் தமிழரசுக் கட்சியும் தமிழ் தேசிய மக்கள் முன்னணியும் ஒரே வாக்காளர் சமூகத்தின் ஆதரவைப் பெறுவதற்காகப் போட்டியிடுகின்றன.

இந்தப் பின்னணியில் சில முக்கியமான கேள்விகள் எழுகின்றன.

செம்மணியில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டவர்கள் போர்க்காலத்தில் உயிரிழந்தவர்கள் என்பதில் குடும்பங்களின் வழக்கறிஞர்களுக்கு நம்பிக்கை இருந்தால், அதனை உறுதிப்படுத்தக்கூடிய ‘பொம்ப் பல்ஸ்’ கார்பன் காலக்கணிப்பை ஏன் அவர்கள் கோரவில்லை?

கார்பன் காலக்கணிப்பை அவர்கள் நம்பவில்லை என்றால், உயிரிழந்தவர்கள் எப்போது புதைக்கப்பட்டார்கள் என்பதை உறுதிப்படுத்துவதற்கு அவர்கள் நம்பும் அறிவியல் முறை எது?

சில புதைவுகள் போர்க்காலத்திற்கு முன்னரானவை என்பதை ஏற்றுக்கொள்வதற்கு அவர்களுக்கு எத்தகைய பரிசோதனை முடிவு தேவைப்படும்?

இதேவேளை, பொலிஸாரும் சில கேள்விகளுக்குப் பதிலளிக்க வேண்டியுள்ளது.

நீதிமன்ற நடவடிக்கைகள் தொடர்பாக வெளியான தகவல்களின்படி, பொலிஸார் கார்பன் காலக்கணிப்பை மேற்கொள்ளுமாறு கோரியிருந்தாலும், எந்த முறையைப் பயன்படுத்த வேண்டும், எந்த ஆய்வகத்தில் பரிசோதனை மேற்கொள்ள வேண்டும், அதன் நம்பகத்தன்மையை உறுதிப்படுத்த என்ன பாதுகாப்பு நடைமுறைகள் பின்பற்றப்பட வேண்டும் என்பன குறித்து அவர்கள் தெளிவாகக் குறிப்பிடவில்லை.

காணாமல் ஆக்கப்பட்டவர்களின் குடும்பங்கள் சார்பில் முன்னிலையாகும் அனைத்து வழக்கறிஞர்களும் அரசியல்வாதிகள் அல்ல என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது.

இந்நிலையில், கதிரியக்கக் கார்பன் பகுப்பாய்வை மேற்கொள்ளக்கூடிய நான்கு சர்வதேச ஆய்வகங்களின் பெயர்களை டிசம்பர் 14ஆம் திகதிக்குள் நீதிமன்றத்தில் சமர்ப்பிக்குமாறு நீதவான் உத்தரவிட்டுள்ளார்.

(நன்றி: ஜஃப்னா மொனிட்டர்)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *